konil fc Batavia meer voor dan de overijfe drie Balavia?clie sooflen. De bev,cring van 

 Bloch is zeer juist, dat zijne Ghaet. collare reeds door Seua is af';ehecld, ïerwijl de mee- 

 nin(j van CuviEa Valesgienises ongegrond is, dat Ghaet. collare welliyfc dezelfde soort is als 

 Ghaet. Sebac. 



Van Ghelmon longirostris onlviiifj ik een gedroogd specimen van Banda-Ncira van den heer 

 officier van gezondheid H. M. Buandüs. 



Alle overige liieronder beschreven soorten leven in de rcede van Batavia, voornamelijk bij 

 de koraal-eilandjes, welke deze roede beschermen. 



De soorten van Platax in de groote Histoire naturelle des Poissons zijn onvolledig bepaald. 

 Daarin is te vci;I gcwigt gehecht aan de gedaante en lengte der rug- en aarsvinnen. Die 

 {icdaantc en lengte kunnen echter niet dienen tot bepaling der species, omdat zij, altans 

 bij 4 mijner species, zeer aanmerkelijk verschillen naar den leeftijd des diers, zoodanig zelfs, 

 dat deze vinnen, waar zij bij joi)ge specimina lot ver achter de staartvin verlengd zijn, 

 bij de oude individu's kort en slomp en zelfs stomp afgerond worden. De bewijzen hiervan 

 kan ik leveren door de rijen specimina van verschillende grootte, Avclke ik van Plalax Blo- 

 chii, Platax teira, Platax batavianus en Platax gampret bezit. Wanneer men de lengte 

 en gedaante dór rag- en aarsvinnen als soortkenmarken wilde bezigen , zou men van ccne 

 enkele species verscheidene kunnen maken. Het is dan ook niet te betwijfelen dat in de His- 

 toire naturelle des Poissons enkele species van Platax dubbcld voorkomen. Standvastiger dan 

 de lengte der vinnen zijn bij Platax de evenredigheden der hoogte en lengte des ligchaams 

 en de vorm van het profiel, waarom ik deze soort van kenmerken bij geenc mijner diagno- 

 sen weggelaten heb. Onder de diagnosen mijner species heb ik de synonymcn laten volgen, 

 voor zoo verre ik ze met eenige zekerheid vermeende te mogen opstellen. Ik zie niet in, 

 waarom Rüitell zijne Plalax albipunctatus als jongere van Platax Blochii beschouwt. Bij de 

 kleinste specimina dezer soort, in mijn bezit, zie ik van die witte vlekjes niets, terwijl 

 de rug- en aarsvinnen er zeer verlengd zijn. 



Hoezeer hieronder slechts 3 nieuwe species zijn beschreven, geloof ik, dat de diagnosen 

 der overige soorten niet overbodig zijn, vermits velen der bestaande in meerdere of mindere 

 mate onnaauvvkeurig zijn. — Tot juist begrip der in de diagnosen vermelde afmetingen zij 

 aangestipt, dat bedoeld wordt met: 



diameter dorso-ventralis , de afstand van den wortel des eersten rugdoorus tot aan den 

 wortel des buikvindoorns. 



linea rostro-dorsalis , het profiel van den bek lot aan den wortel des eersten rugdoorns. 



linea rostro-ventralis , het profiel van den bek tot aan den wortel des buikvindoorns. 



linea dorso-rostro-ventralis , het profiel gelegen voor den wortel des eersten rugdoorns en 

 van den buikvindoorn. 



De lengte-opgaven der specimina van mijn kabinet hebben betrekking lot de grootste, 

 welke ik bezit. Enkele species worden echter aanmerkelijk grooter, zooals Drcpano longima- 

 na GV. , Avclke wel ceue lengte bereikt van meer dan 4S0 millimeters, even als Holacanthus 

 sexstriatus K. V. n. , terwijl ook Holacanthus annularis Lacép. en Platax Blochii GV. aanmer- 

 kelijk grooter worden dan de grootste exemplaren mijner verzameling. 



