centroïden opnam. Brama beval er Abramis Cuv., Carassius Nilss., ïinca Cuv. en 

 Scardinius üp. Mystus is er gelijkbeteekenend niet Barbas Cuv., en Leaciscas omvat 

 er de overige soorten van Leuciscus Cuv., doch tevens ook Alausa Cuv. ]Iij gaf al- 

 len aan voor de splitsing van liet Artedische geslacht Cyprin us, 

 waarop eerst door Cuvier verder werd voortgebouwd. De hem bekende Cobitiformes 

 bragt Klein onder zijn uiterst zamengesteld geslacht Enchelyopus. 



I. T. < ïronovius, in zijn Museum ichthyologicunij uitgegeven in het jaar 1754 , nam 



ir Artedi voorgestelde geslachten aan, Anableps evenwel van Cobitis en Cyprinus 



verwijderd plaatsende. Hij verdeelde de soorten van Cyprinus in die niet, en in die 



.■1er voeldraden. Later, in zijn Zoöphylacium (uitgegeven in 1 7G3) plaatste hij 



ibitis in zijne orde Branchiostegi en Cyprinus en Anableps, verwijderd van elkander, 

 in zijne orde Branchiales. 



In he; Systema ichthjologicum van Bloch en Schneider (1801) werden de Cyprinen 

 met het geslacht Poecilia verrijkt. Anableps staat er door de genera Notacanthus, 

 v., Salmo, Clupea en nog andere, van Cobitis en Cyprinus verwijderden Aiuia 

 neemt er rang tusschen Cyprinus en Poecilia. 



Lacepède ging in het vijfde deel (an XI) van zijne Histoire des Poissons reeds 

 een weinig verderen beschreef 7 geslachten, Cobitis, Misgurnus, Anableps, Fundulus, 

 Hydrargyra, Cyprinodon en Cyprinus. Met uitzondering van .Misgurnus, welk ge- 

 ueheel foutief bepaald was en later in Acanthopsis is opgelost, zijn deze ge- 

 slachtsnamen , gedeeltelijk echter onder eene gewijzigde beteekenis , behouden gebleven. 

 Lacepède kwam echter, evenmin als zijne voorgangers, op het denkbeeld, ze tot 

 eene natuurlijke groep bijeen te brengenen plaatste ze 'zeer verspreid in zijn stelsel. 



De heer C. Duméril bragt de hem bekende Cyprinen, in het. jaar 1S0U , het eerst 

 onder bepaalde familiën ; — Cobitis, Misgurnus, Anableps en Fundulus, met nog an- 

 dere zeer heterogene geslachten onder zijne familie Cylindrosomen ; — Hydrargyra 

 en Cvprinus, insgelijks vermengd m I hoogst uiteenloopende genera, in zijne familie 

 Cvmnopomen. Geen dezer beide familiën is als eenigzins natuurlijk te beschouwen 

 en de kennis der Cyprinen won er niet bij. 



Rafinesque was de eerste, die, in zijne Indice d'lttiologia Siciliana (18l0) den fa- 

 milie-naam Ciprinidi • Ie, doch hij plaatste daarin Mugil naast Cyprinus, 

 waardoor het natuurlijke der familie geheel verloren ging. In zijn in 1S1Ö te Pa- 

 lermo verschenen werk over de Natuur, stelde hij de Cyprinia, aU familie, op nog 

 minder natuurlijke wijze zamen en splitste ze in drie subfamiliën, een van welke 

 hij Gymnopomia noemde, en welke, even als zijne familie Cylindrosomia , overeen- 

 komen met de gelijknamige familiën van den heer Duméril. 



De natuurlijke verwantschappen der Cyprinen werden het eerst begrepen door 



»rges Cuvier. 11 ij vatte de Cyprinoïden en Cyprinodontoïdeu te zamen in eene 



enkele familie, zijne Cyprinoides [welke volgens mijne wijze van beschouwing eveu- 



