s 



scheidde Van Hasselt ook, zonderden arbeid van Buchanan te kennen, en noemde 

 liet Oxvsjaster. 



In de tweede uitgave van het Règne animal (1S29) heeft Cuvier in de geslachts- 

 verdeeling der Cyprinen weinig verandering gebragt, niettegenstaande de arbeid 

 van Buchanan hem volkomen bekend was, en ook de onderzoekingen van Rafinesque 

 en Kuhl en Van Hasselt hem niet vreemd konden gebleven zijn. Hij heeft in 

 die tweede uitgave de geslachten der Cyprinen slechts vermeerderd met de beide 

 door Lesueur voorgestelde, t. w. Catostomus en Mollienisia. 



De heer J. Van der Hoeven gaf in 1S33, in eerste uitgave van zijn voortreffelijk 

 Handboek der dierkunde w , eene nadere omschrijving van het geslacht Ilomaloptera 

 V. Ilass., hetwelk intusschen door Gray Balitora was genoemd, alsmede van 

 Chela Buch., hetwelk hij daar als een ondergeslacht beschouwt. De heer Van der 

 Hoeven brengt er de Cyprinen tot vijf typen terug, tot Cobitis , Ilomaloptera, 

 Anableps, Cyprinodon en Cyprinus, welke hij als geslachten beschouwt. l)c toen 

 reeds bekende geslachten van Cyprinodontoïden brengt hij , met uitzondering van 

 Anableps, als subgenera onder Cyprinodon, en de geslachten der Cypriniformcs, met 

 uitzondering van Ilomaloptera, als subgenera, onder Cyprinus. Gonorhynchus neemt 

 daar zelfs plaats als een subgenus van Cyprinus. — De typen van den heer Van dei- 

 Hoeven zijn zeer goed gekozen, doch hebben ecne hoogere waarde dan die van 

 geslachten. Slechts Gonorhynchus, welks kenmerken buiten de typen niet alleen 

 maar zelfs buiten de familie vallen, behoort er uit te worden verwijderd. 



Terwijl de strekking van den heer Van der Hoeven blijkbaar was, cenc vereen- 

 voudiging in de splitsing der Cyprinen en eene terugbrenging der genera tot de waarde, 

 door Artedier aan gegeven, achtten andere zoölogen het noodig, de toen aangeno- 

 mene geslachten nog verder te splitsen. 



Inderdaad moest de noodzakelijkheid daarvan wel blijken, bij de toenemende op- 

 hooping van bouwstoffen, en het kon niet bevreemden, dat men bij eene groep 

 van viisehen, bij welke de natuur slechts van betrekkelijk weinige kenmerken had 

 gebruik gemaakt om honderdvoudige verscheidenheden te voorschijn te roepen, aan 

 die kenmerken eene hoogere waarde hechtte, dan men er aan toegeschreven zou 

 hebben bij familiën , weinig rijk aan soorten, maar uitstekende door veelvuldigheid 

 van in het oog springende kenteekenon. 



Na ] S3 1 namen de nasporingen betreffende de Cyprinen op meer uitgebreide 

 schaal toe en gaven een' rijken buit aan nieuwe generische vormen. 



In 1535 stelde de heer Rüppell (Neuer Nachlrag von Beschreibungen und 

 Abbildungen neuer l'ische, im Nil entdeckt) twee nieuwe geslachten voor, onder de 

 namen Labeobarbus en Varicorhinus. 



De heer Agassiz stelde het eerst voor, de Cyprinen in twee familiën te splitsen, 

 en in navolging daarvan nemen de meeste ichthyologen thans aan de familiën der 



