36 



Hierbij zijn waarschijnlijk nog te voegen Barbus balleroides Val, en l'arbus caras- 

 sioides Heek. 



Eene optelling, met de mij beschikbare hulpmiddelen, van de Cyprinen der thans 

 levende schepping, heeft mij doen vinden een cijfer van 1144 soorten. 



In dit cijfer zijn de archipelagische soorten begrepen. Deze soorten maken alzoo 

 ongeveer 1/8 of ruim 0,12 uit van het geheel. 



Gaat men deze verhouding meer in bijzonderheden na, met betrekking tot de 

 fatniliën, subfamiliën en groepen, dan erlangt men de volgende uitkomsten. 



Van de Cyprinodontoïden zijn 07 soorten beschreven, waaronder slechts 2 archi- 

 pelagische. De evenredigheid is dus :=: 1:48,5. 



De beschrevene Cyprinoïden zijn 1047 in getal, met inbegrip der 142 archipe- 

 lagische. De verhouding is alzoo :=! 1:7,37. 



De subfamilie der Cypriniformes telt, met inbegrip van 122 archipelagische, 050 

 soorten. Men vindt daaruit de proportie s 1:7,86. 



lu de wetenschap zijn thans 72 soorten van Gobitinen vermeld, waaronder 11 

 archipelagische. Men erlangt daaruit de evenredigheid ^ 1:6,54. 



Van de lö bekende Homalopteraeformes , zijn 9 archipelagische ;=: 1:1,77. 

 Deze verhoudingen zijn voorts voor de groepen der Cypriniformes als volgt. 

 Voor de Phalakrognathinen. . ö 1: 5,07. 

 // » Cheilognathinen. : ö 1: 9,05. 

 // h Labeoninen. . . . =3 1: 4,18. 

 // // Chondrostominen. . ö 0:64. 

 h h Catostominen. . . ö 0:54. 



h it Cyprinen. . . . zz 0:33, of de beide ingevoerde soorten in reke- 

 ning brengende. . a 1:10,5. 

 u h Barbinen. . =i 1: 8,15. 



De fossiele Cyprinen zijn in deze verhoudigen buiten berekening gelaten. 



Alhoewel de Cyprinen in den archipel een zoo merkwaardig groot gedeelte van 

 het geheel uitmaken, is het toch opmerkelijk, niet alleen dat de Cyprinodontoïden 

 er naauwehjks en de Chondrostominen, Catostominen en Cyprininen er in het ge- 

 heel niet vertegenwoordigd worden, maar dat ook, met uitzondering slechts van 

 de Cobitiformes , zoo talrijke geslachten van de overige Cyprinoïden niet worden 

 aangetroffen. Men vindt er geen enkele amerikaansch genus terug en van de in Afrika 

 en Europa levende geslachten hoogstens Labeobarbus, Systomus, Chela, Labeo en 

 Crossocheilos. 



