46 



derscheiden maar niet benoemd. Men kan ze naar de geslachten , die het eerst 

 in ze zijn opgesteld, bestempelen met de namen Labeoninen en Chondrostominen. 



Ieder dezer groepen bevat talrijke geslachten, tot welker groeperingen bepaling 

 de karakters moeten gezocht worden, voornamelijk in het tandenstelsel en in de 

 bijzonderheden van den bouw van kaken, lippen en snuit, terwijl ook in de za- 

 menstelling en plaatsing der vinnen en de beschubbing zijn te vinden goede ken- 

 merken, welke hieronder nader uiteengezet zullen worden. 



De Ckeilognathinen, tot welke de groote meerderheid der Cyprinoïden behoort, 

 laten zich in drie natuurlijke groepen splitsen. Ik noem die naar hare voorname 

 typen Catostomini, Cyprinini en Barbini. 



De Catostominen herkent men aan den vleezigen kop, dikke lippen en vooral 

 aan de zeer talrijke keelgatstanden , welke in eene enkele rei, ten getale van 40 

 tot meer den 60, op elk onderkeelgatsbeen zijn ingeplant en het de gedaante 

 eener kam geven. 



De Cyprininen hebben, afgescheiden van hare overige natuurlijke karakters, tot 

 voornaam en gemakkelijk herkenbaar onderscheidingsteeken een' getaiuleu aarsvin- 

 doorn, welken men bij geene andere groep der familie terug vindt. 



De Barbinen missen die aarsvindoorntanden en hebben, ter stellige onderscheiding 

 van de Catostominen, nimmer meer dan 12 (4 — 12) tanden op elk onderste keel- 

 gatsbeen. Deze tanden zijn op één tot drie reijen geplaatst. 



De grootste moeijelijkheid in het vaststellen van natuurlijke geslachten en in het 

 bepalen van hunne verwantschappen, ontmoet men bij de Barbinen. Want hoe 

 scherp de uiterste vormen der groep ook aan elkander schijnen tegenovergesteld 

 te zijn, zooals de geslachten Barbus en Macrochirichthys, bieden de honderden 

 tusschenvormen zoo talrijke en weinig merkbare overgangen aan, dat men bij eene 

 poging tot ondergroepering der geslachten telkens stuit op het niet volstrekt gel- 

 dige of standvastige van de gebezigde kenmerken , en daaruit laat zich dan ook 

 verklaren, waarom meerdere uitstekende ichthyolo^en zich verklaard hebben tesen 

 de opstelling van zoovele geslachten, welke men aan de Barbinen heeft ontleend. 



liet is hier echter hoofdzakelijk de moeijelijkheid, de juiste kenmerken te vin- 

 den en zich bij de vorming van genera niet op een enkel maar op een kompleks 

 van kenmerken te verlaten. Op die wijze de natuur met naauwgezetheid raad- 

 plegende, zal men de meeste geslachten met voldoende juistheid kunnen bepalen 

 en zich ook met beter gevolg, dan tot dus verre geschied is, aan de natuurlijke 

 groepering dier geslachten kunnen wagen. 



Il: heb in dezen arbeid die groepering beproefd, even als de onderrangschik- 

 king der Phrtlakrognathinen, maar ik heb mij daarbij dikwerf moeten bepalen tot 

 het gebruik maken van de gegevens, in de verschillende ichthyologische werken 

 voorhanden, en ik moest daardoor noodzakelijk blootstaan aan de dwalingen, welke 

 de onvolledigheid of onjuistheid dier gegevens kunnen voortvloeijen. 



