223 

 STIRPS 2. CHONDROSTOMIXI. 



Kraakbeenlipkakpers. 



Cypriniformes phalacrognathini , labio inferiore deficiënte. 



Aanm. De tweede groote reeks der Phalakrognathinen is gemakkelijk herkenbaar 

 aan de naakte kin, aan welke de onderlip ontbreekt. 



Deze reeks is van gelijke beteekenis als de reeks B van de Temnocliilae in Meckel's 

 bovenaangehaalde // Nachtrag". Ik noem ze Chondrostominen naar het geslacht, het- 

 welk het eerst in de reeks werd opgesteld en spoedig liet burgerregt verkreeg. 



De Chondrostominen, zooals ze hier zijn opgevat, belmoren uitsluitend tot het 

 oostelijk halfrond, maar ook in dit halfrond hebben zij eene veel meer beperkte 

 verbreiding dan de Labeoninen. Wel leven eeniçre soorten van Chondrostoma in zuide- 

 lijk Europa, in welk werelddeel geene Labeoninen worden aangetroffen, maar daar- 

 entegen ontbreken zij, een paar soorten van Egypte en Abyssinië uitgezonderd, in 

 geheel Afrika, evenzeer als in den Indischen Archipel. 



De geslachten en soorten der Cho" Irostominen zijn ook veel minder talrijk dan 

 die der Labeoninen. Slechts 9 der geslachten van de Phalakrognathinen belmoren tot 

 de Chondrostominen en deze geslachten omvatten te zamen slechts ruim 60 soorten. 



Twee dier geslachten heb ik naar de natuur kunnen onderzoeken, Mrigala van 

 Bengalen en Acheilognathus van Japan. Het zijn ook de eenige nieuwe generische 

 typen , welke bij de reeds bekende te voegen zijn. 



Heckel heeft het meest tot de nadere kennis der Chondrostominen bijgedragen. 

 Nadat de heer Agassiz in 1S37 het geslacht Chondrostoma had bekend gemaakt , 

 voegde de heer MacClelland in zijn geslacht Oreinus eene nieuwe tot dezelfde groo- 

 te reeks bchoorende type daarbij . zonder de verwantschap daarvan met Chondrostoma 

 aan te duiden. Heckel, dit geslacht insgelijks herkennende. , noemde het Scaphio- 

 don, maar bovendien stelde bij reeds in 1S42 ook voor, de geslachten Cvprinion , 

 Gymnostomus, Chondrochilus en Chondrorhynchus. De beide laatste genera liet 

 hij in 1847 vervallen, doch daarentegen stelde hij Dillonia, Schizopyge en Aspi- 

 doparia als nieuwe geslachten op, Schizopyge echter ontleenende aanzijn vroeger 

 geslacht Schizothorax en daarin nog begrijpende enkele soorten, welke tot de La- 

 beoninen te brengen zijn en welke door mij onder den geslachtsnaam Opistocheilos 

 van Schizopyge zijn afgezonderd. 



De Chondrostominen , hoezeer niet bezittende de voor de diagnose van de genera 

 der Labeoninen zoo belangrijke onderlip , bieden toch nog eene rei van kenmer- 

 ken aan , welke hare groepering in geslachten gemakkelijk maakt. 



Deze kenmerken vindt men al weder in het tandenstelsel, in het kraakbeen is;e 



