!33 



Oreinüs McCl., Res. Asiat. Soc. XIX p. 273. — Bep.gbarbeel — 

 Scaphiodon Heck., Fisch. Syr. p. 30, Nachtr. p. 184. 



Corpus oblongum vel elongatum compressum, squamis parvis vel 

 mediocribus vestitum. IMaxilla inferior in aeiem cartilaoincam atte- 

 nuata. Cirri 4 vel 2, rostrales et supramaxillares vel supramaxilla- 

 res tantum. Rostrum integrum plus minusve carnosum. Rictus in- 

 ferus transversus vel plus minusve curvatus. Pinna dorsalis supra 

 vel ante pinnas ventrales incipiens et longe ante pinnam analem de- 

 sinens, radio simplice postico osseo serrato. Dentés pharyngeals pa- 

 leaformes 2.3.4/4.3.2. 



Subg. Oreinus. Cirri 4, rostrales et supramaxillares. 

 // Scapltiodon. Cirri 2, supramaxillares tantum. 



Aanrn. De heer J. MacClelland stelde dit geslacht op met de volgende kenmer- 

 ken: //Head fleshy, mouth directed downwards, lower jaw shorter than the upper, 

 snout muscular and projecting, furnished with cirri, dorsal preceded by a serra- 

 ted spinous ray, scales small". In zijne diagnose van Oreinus, voorkomende in zijn 

 artikel //Afghan collection of Fishes", opgenomen in het 2 e deel (1S4-2) van het 

 Calcutta Journal of Natural History , voegt hij bij deze diagnose nog: //The upper lip 

 soft and continuous, with a reflected mamniillated fold which passes across the 

 lower jaw behind a hard and cartilagineous lower lip. Het geslacht is alzoo ge- 

 heel hetzelfde, als hetwelk Heckel in 1S-12 onder den naam Scaphiodon opstelde 

 en Heckel heeft dan ook alle de door den heer MacClelland tot zijn geslacht Orei- 

 nus gebragte soorten in zijn geslacht Scaphiodon opgenomen. 



De naam van Oreinus behoort alzoo voor die soorten en de daaraan verwante 

 behouden te blijven, want wenschte men de namen der geslachten te veranderen 

 naar de wijziging, welke de uitbreiding der kennis in hunne diagnosen zoo dik- 

 werf noodzakelijk maakt, dan zouden de meeste geslachten spoedig eene reeks 

 van naamsveranderingen ondergaan, welke niet dan tot verwarring zouden leiden. 



-De heer Valenciennes nam het geslacht Oreinus slechts voorwaardelijk aan, om- 

 dat hij de daartoe gebragte soorten niet naar de natuur kende, maar hij hield 

 het er voor, dat die soorten eigenlijk tot zijn geslacht Barbus behooren. 



Heckel dsed het geslacht naauwkeuriger kennen in 1342, doch hij bragt er 

 toen nog twee soorten toe, Capoëta macrclcpidota Val. en Capoëta amphibia Val., 

 welke echter niet alleen niet tot Oreinus, maar zelfs niet tot de Phalalcrognathi- 

 nen behooren, zijnde Capoëta maciolepidota eene Hampala en Capoëta amphibia 

 eene Systomus. Bsz3 soorten zijn trouwens in de lijst der soorten van Scnphio- 



so 



