23G 



in het noorden van Azië, Europa en Afrika, ja zelfs tot in Mexico. 

 Die verbreiding is evenwel niet zoo groot voor de groepen. 

 Zoo de Catostominen al niet in volstrekten zin tot Noord-Amerika beperkt zijn, 

 vindt men toch slechts een enkele van hare meer dan vijftig bekende soorten in 

 het niet ver van Amerika verwijderd gedeelte van Noord-Azië. 



De Cyprininen zijn echte buitenkeerkringsvisschen van het oostelijk halfrond en 

 gaan slechts in de, overigens buiten de keerkringen wortelende, stroomgebieden 

 van Zuid-China lot in de warme luchtstreek. 



De Barbinen daarentegen bevinden zich allerwege met de Catostominen en Cv- 

 prininen te zamen en strekken zich, door de keerkringen heen, tot inde zuidelijke 

 gematigde klimaten uit. 



liet aantal thans bekende Cheilognathinen bedraagt meer dan 700 soorten. Meer dan 

 600 dier soorten, en al/.oo meer dan de helft van alle bekende Cyprinen , behooren tot 

 de Barbinen, terwijl het aantal der Catostominen weinig meer dan 50 en dat der 

 Cyprininen weinig meer dan 30 soorten beloopt. 



liet zijn ook de Barbinen vooral, welke rijk zijn aan generische typen. Die der 

 Cvprininen zijn slechts twee in getal, Cyprinus en Carassius, bij welke enkelen ook 

 nog Carpio aannemen. De Catostominen, tijdens hare ontdekking door Lesueur 

 alle zamen gevat in zijn geslacht Catostomus, zijn spoedig daarna in meerdere ty- 

 pen ontleed, llafinesque herkende de typen Moxostoma, Carpiodes, Cycleptus en 

 lchthyobus; de heer Agassiz Bubalichthys, Ptychostomus en Hylomyzon ; en de 

 heer Girard Acomus en Minoraus. Maar in de Barbinen zijn meer dan GO generische 

 typen aan te nemen , welke alle aan de geslachten Barbus, Gobio , Tinca, Cirrhina, 

 Abramis en Leuciscus van Cuvier's Ri'gne animal zijn ontleend. 



Talrijke ichthyologen hebben tot de opstelling van die typen bijgedragen , zelfs 

 wanneer men buiten beschouwing laat die genera, welke niet aannemelijk zijn of 

 met andere in beteekenis overeenkomen. 



Hamilton Buchanan gaf het geslacht Chela. 



Aan Rafiuesquc heeft men de aanwijzing te danken van Luxilus, Plargyrus, 

 Seraotilus en Chrosomus. 



Van Hasselt wc»s op de generische beteekenis van Ilampala. 



De heer Riippell duidde de generische waarde aan van Labeobarbus. 



De heerAgassiz merkte op , de geslachten llhodeus, Phoxinus, Aspius, Ptycho- 

 cheilus en Hybopsis. 



Aan den heer MacClelland had men te danken de aanwijzing van Systomus , Ra- 

 coma, Opsarius en Perilampus, gelijk als die van Rohlee aan den kolonel Sykes. 



Swainson ontdekte de waarde als geslacht van Chedrus en Esomus. 



Ileckel wees op nog andere generische typen in Aulopyge, Schizothorax, Acan- 

 thobrama, Leucosomus, Argyreus, Phoxinellus, Amblvpharyngodon (Mola Heek.), 



