237 



De prins van Canino ontdekte de generische waarde van Scardinius." 



De heer Valenciennes gaf eene generische beteekenis aan Catla. 



De geslachten Ceratiehthys, Gila, Meda, Alburnops, Cyprinella, Codoma en 

 Tiaroga zijn aanwijzingen, het eerste van den heer Baird, het tweede van de hee- 

 ren Baird en Girard, en de overige van den Girard alleen. 



De heer Basilewski voegde hierbij nog Culter en Chanodichthys (Leptocephalus Bas.). 



Mijne eigene nasporingen eindelijk hebben mij geleid tot de aanneming van nog 

 eene andere reeks van generische typen van Barbinen , welke ik genoemd heb Cy- 

 clochcilichthys, Balantiocheilos, Hypselobarbus, Albulichthys, Amblyrhynchichthys, 

 Hemibarbus, Pseudoculter , Hemiculter, Elopichthys, Leptobarbus, Sareorheilich- 

 thys, Pseudophoxinus , Thynnichthys, Ilypophthalmichthys, Gnathopogon, Rasbora, 

 Pseudorasbora, Rasborichthys, Luciosoma, Laubuca, Macrochiriehthys en Smiliogaster. 



Stirps 1. Catostomini. — Kamtandkarpers. 



Cypriniformes cheilognathini corpore oblongo vel clongato compresso 

 vel subfusiformi , maxillis labiis carnosis latis inclusis, oreinfero, pinna 

 dorsali ante pinnas ventrales incipiente anacantha , squamis corpore 

 parvis ad magnis, dentibus pharyngealibus ntroque latere 36 ad 130 

 uniseriatis in seriem pectiniforraem dispositis; cirris nullis. 



Aanm. De Catostominen staan scherp gekenmerkt in de groote familie der Cy- 

 prinoïden door hunne tulrijke op eene enkele rei als eene kam geplaatste kcelgat- 

 beenstanden. 



Lesueur vereenigde de hem bekende soorten, in IS 17 , onder den geslachts- 

 naam Catostomus. 



Rafinesque kwam kort na Lesueur's artikel over Catostomus tot de overtuiging, 

 dat Koord- Amerika meerdere geslachten van Catostominen voedt en legde den 

 grond tot de kennis der geslachten lchthyobus, Carpiodes, Cycleptus en Moxo- 

 stoma, doch hij omschreef ze onvoldoende, zoodat het moeijelijk is geweest ze naar de 

 door hem waargenomene soorten te herstellen. 



Cuvier nam het geslacht Catostomus van Lesueur aan en omschreef het kortelijk 

 als te bezitten dezelfde dikke, gefranjede of gekartelde lippen, als Labeo, doch 

 eene korte rugvin als die van Leuciscus en boven de buikvinnen geplaatst; eene 

 diagnose, voor den tegenwoordigen stand der kennis van de Cyprinoïden volstrekt 

 onvoldoende. 



lieckel omschreef het ges-lacht nader en grondde het voornamelijk op de talrijke 

 penreijige keelgatbeenstanden , welke lij noemt ■ pectinifornies". Hij stelde zelfs voor, 



