264 



lepelvormige onderkaak. Zij zijn overigens ook verwant door algemeenen habitus, 

 ten snuit, min of meer achterstaande oogen en tandcnstelsel. Hiertoe behooren 

 Catla Val., Thynnichthys Blkr, Hypophthalmichthys Blkr en Amblypharyngodon 

 Blkr (Mola Heek.). 



Eene derde rei van geslachten der Anacanthonoti is kenbaar aan slank ligchaam, 

 met lagen rug en boven de aarsvin ingeplante rugvin. Luciosoma Blkr, Pcrilampus 

 McCl. en Esoinus Sws. behooren hiertoe. Ook het geslacht Devario Heek. is aan 

 deze rei verwant en houdt het midden tusschen haar en de rei van Catla. 



Eene vierde natuurlijke rei laat zich zamenstellen uit een aantal geslachten, welke 

 met elkander gemeen hebben een fijn beschubt ligchaam, met vleezigen snuit en 

 korte voor de aarsvin geplaatste rugvin en evenzoo korte aarsvin. Zij hebben alle 

 ook slechts één- of tweereijige tanden. Hiertoe breng ik Tinca Cuv. , Argyreus 

 Heek., Chrosomus Haf-, Tiaroga Gir., Phoxinus Ag. en Phoxinellus Heek. , het 

 laatste geslaci.' weder zeer opmerkelijk door de afwezigheid van schubben , behalve 

 alleen op de zijlijn. 



Aan deze rei sluiten zich natuurlijk eenige geslachten met grootere schubben , 

 zooals Sarcocheilichtbys Blkr, Gobio Cuv. en Cirrhina Cuv. 



Bij nog eene andere rei zijn kop en snuit neergedrukt , het ligchaam slank , de rug 



laag en de rugvin kort en voor de aarsvin gelegen. Mijne geslachten Leptobarbus, 



Gnathopogon, Pseudorasbora , Rasbora en Rasborichthys zijn daartoe te rekenen. 



De overblijvende geslachten der Anacanthonoti kunnen nog tot twee andere, 



minder scherp gescheidene, groepen worden gebragt. 



Die der eene groep hebben met elkander gemeen eene wijde tot onder de oogen 

 reikende bekspleet, eene min of meer veelstralige aarsvin, eene zeer gebogene zij- 

 lijn en een' spitsen snuit met eindstandige mondopening. Bc het gemeend hier- 

 toe te moeten brengen Elopiclithys Blkr, Opsarius iMcCl. en de uiterst na aan el- 

 kander verwante genera Aspius Ag., Gila Baird Gir. en Ptychocheilus Ag. 



Bij Ie geslachten de:- andere groep is de bekspleet minder groot, soms zelfs 

 klein en de snuit meer bol en vleezig. Zij zijn in meerdere of mindere mate ver- 

 want aan Aspius en eene scherpe afscheidingslijn is niet te stellen. 



Hel is in deze beide laatste groepen vooral, dat ook de scherpe bepaling der ge- 



icbten uiterst moeijelijk is, en even als Gila en Ptychocheilus nog eene nadere 



beproeving op Aspius behoeven, is hetnoodig, dat de grenzen der geslachten Abra- 



3 Cuv., Luxilus Raf., Alburnus Heek. , Hybopsis Ag., Lcucosomus Heek., Ce- 



ichthys Baird , Semotilus Raf. , Leuciscus Klein , Scardinius Bp., Alburnops Gir., 



Cyprinella Gir. en Codomu Gir., hieronder nog als genera opgebragt, scherper wor- 



steld, dan thans geschied is, om ze definitief als natuurlijke geslachten 



te kunnen beschouwen, en zulks niettegenstaande meerdere andere der in den nieu- 



weren tijd opgestelde geslachten reeds tot de hierboven genoemde zijn teruggebragt. 



