303 



rictu parvo, ore clauso formam ferri equini referente. Maxilla inferior 

 symphysi tuberculo hamata. Sulcus postlabialis utroqne latere margini 

 maxillae libero parallelus, cum sulco lateris oppositi non unitus. Aper- 

 tura branchialis mediocris sub angulo praeoperculi desinens. Plica a- 

 nalis squamis majoribus vestita nulla. Pinna dorsalis supra pinnas ven- 

 trales incipiens et longeante pinnam analem desinens, basi vagina squa- 

 mosa inclusa , radio simplice postico osseo serrato. Pinna analis pinna 

 dorsali brevior, emarginata. Pinna caudalis basi tantum squamosa. Den- 

 tés pharyngeals cunéiformes aggregati 2.3.4/4.3.2. 



Aanrn. Het geslacht Amblyrhynchichthys is onmiskenbaar verwant aan Systoinus 

 en Albulichthys , maar het bezit meerdere bijzonderheden in zijnen bouw, welke 

 het als een eigen geslacht kenmerken. Zeer merkwaardig is het, dat de keelgats- 

 tanden hier plaveiselgewijze zijn gerangschikt en geheel platte schuins afgekndtte 

 kaauwvlakten hebben , een bouw , welken men in den regel slechts bij de Labeo- 

 ninen waarneemt Maar afgescheiden van het tandenstelsel is het geslacht opmer- 

 kelijk door den bouw der voorste helft van den kop; door de schoenvormige ge- 

 daante van het voorste onderoogkuilsbeen , welks punt naar achteren is gekeerd; 

 en door het zich tot aan de voorvlakte van den snuit uitstrekken van de bovenkaaks- 

 beenderen, welke daardoor, de tusschenkaaksbeenderen geheel naar voren bedek- 

 kende, tusschen deze en de ncusbeenderen geplaatst zijn. Deze bewerktuiging 

 bepaalt het zeer hooge en nagenoeg vertikaal afgeknotte van den snuit, waardoor 

 de eenige tot nog toe bekende soort van het geslacht, bij den eersten oogspslag, 

 van alle overige bekende Cyprinoïden te onderkennen is. De bouw van romp en 

 vinnen is overigens die van Systomus en Cyclocheilichthvs, terwijl het breede, het 

 oog grootendeels bedekkende, ooglidvlies ook bij het geslacht Albulichthys voor- 

 komt. Tot de generische karakters van Amblyrhynchichthys zijn almede te bren- 

 gen, de korte platte aan de symphysis met een zeer ontwikkeld beenig uitsteeksel 

 voorziene onderkaak, de dunne lippen en de dubbele achterlipsgroeve. Misschien is 

 ook eene generische waarde te hechten aan den grooten beenigen derden onverdeel- 

 den rugvinstraal welke een' tweeden rugdoorn daarstelt, welks lengte die van het 

 groote oog overtreft. Tot nog toe ken ik van dit geslacht slechts de soort , welke 

 ik reeds in het jaar 1850 onder den naam van Barbus truncatus heb beschreven. 



Amblyrhynchickthys truncatus Blkr. — Geknotte Stompsnuitkarper. Atl. 

 Cypr. Tab. XLV. 



Amblyrhynchichth. corpore oblongo compresse», altitudine 4'/2 ad 4 in ejus longitudine, latitudioe 

 2 ad 2'/2Ïn ejus altitudine; capite obtuso truncato 4 ',/j ad 5% in longitudine corporis cum, 4 ad 4'/: 



