307 



aan den bovenrand der tanden uitstrekken. De syinphysiaalknobbel der onder- 

 kaak is vrij sterk ontwikkeld. Ik kan thans, door de waarneming van uitmun- 

 tend bewaarde voorwerpen, stellig verklaren, dat de soort geene voeldraden bezit, 

 waaraan ik vroeger eenigzins twijfelde. — Ik ken haar tot nog slechts van de groote 

 stroomen van Borneo en Sumatra. 



Hampala Van Hass. , Algemeene Konst- en Letterbode 1823 II p. 

 132. — Hampal. 



Corpus oblongo-elongatum corapressum , squamis magnis vestitum , 

 dorso angulato. Maxillae labiis teretibus simplicibus inclusae , superior 

 parum protractilis. Cirri 2, supramaxillares. Rostrum acutum, non 

 convexum. Ossa supramaxillaria apicem rostri non attingentia. Os sub- 

 orbitale anterius pentagonum, apice acuto sursum spectante. Oculi 

 membrana palpebrali non velati. Os anticum, rictu magno obliquo. 

 Maxilla inferior maxilla superiore non brevior symphysi parum ele- 

 vata. Sulcus postlabialis utroque latere margini maxillae libero paral- 

 lelus, cum sulco lateris oppositi non unitus. Apertura branchialis lata 

 usque sub oculo producta. Plica analis squamis majoribus vestita nulla. 

 Pinna dorsalis supra basin pinnarum ventralium incipiens et longe 

 ante pinnam analem desinens, basi vagina squamosa inclusa, radio 

 simplice postico osseo serrato. Pinna analis pinna dorsali brevior 

 emarginata. Pinna caudalis basi tantum squamosa. Dentés pharynge- 

 als cochleares 1.3.5/5.3.1. 



Aanm. Van Hasselt, waarschijnlijk getroffen door den eigenaardigen habitus van den 

 visch , op Java zoo algemeen , en bekend onder de namen Ampalong , Hampal , 

 Hampalong en Soetjo, bragt dien tot een eigen geslacht, aan hetwelk hij naar de 

 soendasche benaming, den naam gaf van Hampala. Hij kenmerkte het echter niet 

 nader, dan door er van te zeggen, dat het //het naaste komt aan Leuciscus 

 Cuv. doch zich onderscheidt door twee filamenten, aan iederen mondhoek" (dat 

 wil zeggen aan iederen mondhoek één). De heer Valenciennes nam Van Hasselt's 

 Hampala macrolepidota op in zijn geslacht Capoëta, eene minder gelukkige vinding, 

 vermits de drie soorten van Capoëta, door den heer Valenciennes beschreven, in 

 even zoovele geslachten te huis behooren , t. w. in Scaphiodon , Systomus en 

 Hampala. 



Heckel, in zijne "Fische Syriens", bragt aanvankelijk Hampala macrolepidota 



