421 



Argyreus Heck., Fisch. Syr. p. 50; Gir., Cypr. Unit. Stat. Proceed. 

 Acad. Nat. Sciene. Philad. VIII p. 185 — Rhinichthys Ag., Lake 

 super, p. 353 s Agosia Gir. 1. c. p. 18G. — Neuskarper. 



Corpus elongatum teretiusculum squamis parvis membranaceis ve- 

 stitum, dorso humili. Maxillae, superior labio tereti simplice inclusa , 

 inferior acie cartilaginea non labiata'? Cirri 2, supramaxillares. Ro- 

 strum conicum plus minusve ante os prominens. Os inferum, rictu ore 

 clauso formam ferri equini referente ante oculum desinente. Oculi su- 

 peri membrana palpebrali non velati. Linea lateralis recta. Venter 

 non cultratus. Pinna dorsalis pauciradiata supra vel vix post pinnas 

 ventrales incipieus et ante pinnam analem desinens, radio simplice 

 postico toto cartilagineo. Pinna analis pauciradiata pinna dorsali bre- 

 vior. Dentés pharyngeales raptatorii 1.4/4.2, vel 2.4/4.2, vel 4/4. 



Aanni. Het geslacht Argyreus werd in 1842 door Heckel gegrond op Cyprin us 

 atronasus Mitch. De heer Agassiz bragt diezelfde soort tot zijn geslacht Rhinich- 

 thys, hetwelk hij in 1850 naar Rhinichthys marnioratus opstelde en toen nog be- 

 schouwde als tot de Catostominen te behooren. Hoezeer de beide geslachten de- 

 zelfde zijn , zou men zulks niet opmaken uit de door beide ichthyologen van ze 

 gegevene diagnosen. De heer Girard herstelde den door Heckel voorgeslagen' ge- 

 slachtsnaam en bragt tot het geslacht niet minder dan 9 verschillende soorten. 



Indien Argyreus en Rhinichthys niet waren opgesteld door Heckel en den heer 

 Agassiz, zou ik niet aarzelen het geslacht tot de Chondrostominen te brengen. De 

 bouw van de monddeelen , zooals ik dien bij Argyreus atronasus Heek. en Rhinich- 

 thys marmoratus Ag. zie afgebeeld, geeft daartoe allezins aanleiding en de heer 

 Girard spreekt zelfs van eene kraakbeenig-vliezige scheede, welke bij sommige soor- 

 ten de onderkaak los zou bekleeden , even als men zulks algemeen bij de Chon- 

 drostominen en Labeoninen aantreft. Het geslacht dient ten opzigte zijner plaat- 

 sing in het natuurlijk stelsel nog nader onderzocht te worden. 



Het geslacht Agosia, door den heer Girard voorgesteld, zou voornamelijk slechts 

 van Argyreus verschillen doordien er de keelgatstanden , hoezeer van dezelfde ge- 

 daante als bij Argyreus, eene kaauwvlakte bezitten en slechts op eene enkele rei 

 (4/4) zijn geplaatst. Het zal waarschijnlijk met Argyreus behooren vereenigd te 

 worden. Indien Argyreus inderdaad tot de Cheilognathinen behoort, is het verwant 

 aan Gobio. 



