14 



Uier stroomde de Serajoe in het meer uit, zoodat in het zuid- 

 oosten de vlakte hoofdzakelijk zal opgebouwd zijn uit vulkanisch 

 materiaal van Soembing en Sindoro, dat voor ons van ondergeschikt 

 belang is. 



De afzettingen van dit meer moeten liggen op tertiair gesteente, 

 doch dit kan door mij nergens ontdekt worden. De vlakte vertoont 

 van Poerworedjo naar den Slainat toe een flauwe helling, veroor- 

 zaakt door ophooping der groote hoeveelheden vulkanische produc- 

 ten van dezen berg. 



Toen dit meer volgeloopen was, liep het over den rand bij Lo- 

 gawa en schuurde dit langzamerhand geheel uit, waarbij de kali 

 Serajoe ook wel haar aandeel zal gehad hebben. 



De Serajoe is in deze kloof óp haar smalst, en de oevers worden 

 gevormd door hooge, steile bergwanden. 



Goede insnijdingen van dit kwartair kon ik maar weinige vin- 

 den, o.a. in Soekaradja in de kali Peloes lichtgrijze tuffen, die naar 

 boven langzamerhand overgaan in den bruinrooden grond. 



Het noordoostelijk en het oostelijk gedeelte, uitsluitend terrein 

 van de onderneming Bodjong. moet zeer sterk vermengd zijn met 

 producten uit het noordelijk gelegen Ml- en M2-terrein, vooral uit 

 dit laatste aangevoerd door de rivieren Klawing, Pekatjangan en 

 Merawoe. 



De Klawing meer gemengd materiaal, de twee laatste hoofdza- 

 kelijk uit het Ml-terrein, dat gekenmerkt is door bijzonder fijn en 

 lichtgekleurd mergelgesteente. De Pekatjangan, hoewel niet de groot- 

 ste van de drie, voert volgens waarnemingen, door Mohr verricht, 

 in een flinken bandjir wel 10000 wagonladingen slib aan, voldoen- 

 de om 500 bouw oppervlakte met een vingerdikke laag slib te over- 

 dekken. 



Dit slib is door Dr. Mohr, naar aanleiding van klachten over de 

 slechte hoedanigheden ervan, uitvoerig onderzocht, zoowel chemisch 

 als microscopisch. De resultaten hiervan zijn neergelegd in zijne be- 

 langrijke publicatie ,,Over het slibgevaar van eenige rivieren in het 

 Serajoedal", waaruit ik het volgende licht : „Het witte slib, wadas 

 ximping genaamd (de naam is ontleend aan het glanzige oppervlak, 

 hetwelk het slibhuidje vertoont, wanneer dit slib uitdroogt), bevat 

 een groot aantal kwartskorrels (glashelder en homogeen), waarvan 

 de grootte afdaalt tot 1 mikron. 



„Deze kwartsstof heeft het nadeel de gronden sterk af te sluiten, 

 zoodat men geen tweede gewassen kan telen. 



