15 



,.Aan pi anten voedingsstoffen is het zeer rijk, en vergiftige stof- 

 fen zijn niet aanwezig.'' De lage heuvelreeks, ten noorden van de 

 kotta Ranjoemas gelegen, en bestaande uit mergel en kleisteenen, 

 heeft, waar de voor de rietcnltnur geoccupeerde gronden vlak aan 

 den voet hiervan liggen, voor een zeer klein gedeelte aandeel gehad 

 in den opbouw dezer gronden. 



Even ten noorden van Banjoemas, in de desa Kaliori, is een 

 ontblooting dezer gesteenten, daar, waar de kali Krindjingeen wa- 

 tervalletje vormt. Door Verbeek en Fennema is dit gesteente mer- 

 gelzandsteen genoemd; aan de Geologische afdeeling van het De- 

 partement van Landbouw werd het gekwalificeerd als marinetuf 

 met vele zeeschelpen. 



Bovengenoemde kali vormt juist de grens van de zooeven ge- 

 noemde marinetuf en mergelsteen, iets, dat meer geconstateerd wordt. 

 n.1. dat een rivier de natuurlijke grens van twee gesteenten vormt. 



Het is opmerkelijk, zooals op de eerste de plantengroei veel 

 weelderiger is dan op de tweede. 



Hierboven stipten we reeds aan, dat de gronden der onderne- 

 ming Kaliredja hoofdzakelijk zijn opgebouwd uit de groote heuvel- 

 reeks, die de zuidgrens van de Serajoevlakte vormt, 



Van Ranjoemas loopt over de Roentoe een weg dwars door deze 

 heuvelreeks naar het district Kaliredja. De wegkanten vertoonen 

 hier en daar duidelijke ontblootingen van de verschillende ge- 

 steentelagen. 



Van Banjoemas tot het hoogste punt van dezen rijweg treft men 

 weinig anders dan conglomeraten aan (groote stukken bazalt en an- 

 ilesiet, door gruis en kleideeltjes aan elkaar gekit), meer naar de 

 zuidzijde bruine zandsteenlagen. Tegen den voet van dit Ml-terrein 

 ligt een zeer smalle strook mergelgesteenten, die onder flauwe hel- 

 lingen in de vlakte verdwijnen. Deze gesteenten zijn zeer goed te 

 zien, als men van den viersprong (kruispunt van de wegen Kroja, 

 Ranjoemas en Soempioeh, Maos) zich begeeft naar de fabriek. 



In de beddingen der kali's en langs de wegkanten der desa- 

 wegen komt men hen herhaaldelijk tegen. Wat men nu zoo samen- 

 vat onder het woord M2-gesteenten, blijkt bij analyse volstrekt niet 

 altijd hetzelfde te zijn. 



Eenige monsters, hier en daar genomen, werden in het labora- 

 torium onderzocht. De resultaten staan vermeld in tabel ITT. 



Dat de groote Ml-etage over hare lengte nogal verschillend 

 petrografisch samengesteld is, blijkt o.a. hieruit, dat van twee niet 



