24 



geval is, is de kleur dadelijk lichter. Wel kunnen hier en daar lich- 

 tere plekken voorkomen van de reeds besproken puimsteenasch en 

 van brokken mergelklei, die ook hier plaatselijk dicht aan de opper- 

 vlakte kan komen, doch over het algemeen vertoonen ze de bruine 

 kleur, die men verder ook waarneemt als men reist door de distric- 

 ten Premboen en Djenar. 



Het zijn vruchtbare gronden, sommige wel wat te vruchtbaar, 

 zoodat het steeds een zoeken wordt naar soorten, die wat langzamer 

 groeien en niet zoo dadelijk gaan legeren, zooals 247, 100 en EK2, 

 Batjan en de D.I. -soorten dat doen. De bemesting is vrijwel nihil. 



Hunne slibdiagrammen gelijken op die der Slamat-lientjat-gron- 

 den. Door de korrelende eigenschap van het ijzeroxyde verkrijgen 

 ze bij voldoende uitzuring een prachtige phvsische gesteldheid. 



In de nabijheid van sommige kali's zijn ze overdekt met zan- 

 derig materiaal, wat hen niet verrijkt aan plantenvoedende bestand- 

 deelen (het is meer laterietzand), doch den physischen toestand ten 

 goede komt. 



Ze zijn rijk aan totaal fosforzuur, waarvan een grooter percen- 

 tage (plm. 13%) in 2% citroenzuur oplosbaar is dan bij alle andere 

 grondsoorten. 



Het kaligehalte is gem. vrij laag, doch ook hier is weer een be- 

 langrijk gedeelte assimileerbaar (gem. 42%). 



Rawah-gronden. 



Met dezen naam zijn alle gronden saamgevat, die een slechte 

 afwatering hebben, en daardoor op een goede wortelontwikkeling 

 belemmerend werken. 



Ze zuren slecht uit, en geraken dus moeilijk in de voor de plant 

 zoo onmisbare kruimelstructuur. Behalve den slechten drainagetoe- 

 stand wordt het doorlatingsvermogen dikwijls nog belemmerd door 

 den stopverfachtigen ondergrond, die dikwijls tot op 1 voet van het 

 oppervlak reikt. 



De slechte afwatering is het gevolg van het geringe doorstroo- 

 mingsprofiel der afvoerkali's en van hare ontelbare bochten, waar- 

 door bij de geringste bandjirs het water plaatselijk wordt opge- 

 stuwd, en de dijk doorbreekt. Het is dan geen zeldzaamheid dat het 

 meer dan een week duurt, vóór het overtollige water weggestroomd 

 is, terwijl de goten een geheelen westmoesson door met water gevuld 

 blijven. 



Het is dus geen wonder, dat jonge aanplantingen er gauw de 



