2 



De sluitcellen. 



Het riethuidmondje vertoont in het algemeen den bouw van het 

 Gramineeënhuidmondje; de sluitcellen zijn dus niet, zooals bij de 

 meeste hoogere planten, halvemaanvormig, maar haltervormig. Daar 

 ze de belangrijkste elementen van een huidmondje zijn, volge hier 

 eerst een nauwkeurige beschrijving ervan. 



Speciaal werden voor het onderzoek gebruikt de bladeren van 

 No. 100 P.O.J. en No. 247 B, terwijl ter vergelijking allerlei andere 

 variëteiten nagegaan werden, die echter geen belangrijke afwijkingen 

 vertoonden, behalve in afmetingen. 



In de beschrijving' bedoel ik met: 



buikzijde = die zijde der sluitcellen. waar zij aan elkaar gren- 

 zen, dus waar ook de spleet zich vertoont. 



De rugzijd.e is de tegenovergestelde zijde, dus die. welke in de 

 lengterichting aan de overige opperhuidcellen grenst; 



bovenzijde = die zijde, welke aan den buitenkant van het blad ligt; 

 onderzijde die, welke aan bet parenchym weefsel van het blad grenst; 



pool = liet uiteinde van de lange as van het huidmondje, dus 

 ook de wanden, loodrecht op de lengterichting van het blad. want 

 de as van het huidmondje ligt altijd evenwijdig aan de lengte-as van 

 het blad: 



hoogte = de afmeting, loodrecht op het bladoppervlak. 



Voor No. 100 P.O.J. en 247 P> gelden de volgende afmetingen: 



lengte gemiddeld 34 — 30 p ï) 



breedte van elke si ui teel 4 — 5 p 



hoogte in liet midden 6 — 8 y, 



hoogte aan de uiteinden 12 — 14 t u 



Uit de twee opgaven voor de hoogte volgt reeds, dat wij te 

 doen hebben met een ingesnoerde cel; een blik op fig. 1, die een 

 lengtedoorsnee door een huidmondje te zien geeft (dus evenwijdig 

 aan de lange as), maakt duidelijk, dat men hier van haltervormige 

 cellen kan spreken. 



Deze figuur laat ons tevens een eigenaardige teekening in den cel- 

 Mand zien. die in verband met dwarsdoorsneden op verschillende plaat- 

 sen ons een beeld geeft van de eigenaardige verdikkingen der wanden. 

 De reeks figuren 13 — 21 stellen zulke dwarsdoorsneden voor, beginnen- 

 de in de ampullen, de wijde gedeelten, en eindigende in het midden. 



Fig. 13 toont aan, dat vlak bij de pool de celwand overal een- 



1 



\) u ■=. mikron = — millimetei 

 1000 



