32 



Het hoe en waarom der optredende kenmerken zal derhalve op deze 

 hoofdstukken volgen. 



A. Het makroskopische beeld van de ziekteverschijnselen 



BIJ HET JONGE RIET. 



Je. Het wortelstelsel. 



Een groot deel der wortels is bij gomzieke planten afgestorven. 

 Deze afgestorven wortels missen een levenden centraalcylinder, welke 

 bij gezonde, jonge planten steeds wordt aangetroffen. Snijdt men 

 de wortels in de lengte aan, dan blijkt, dat de normale witte kleur 

 van het centrale gedeelte vervangen is door een grijsachtige. Dit 

 wijst op afsterven. Vaak is een deel der wortels reeds weggerot, zoo- 

 dat, vooral bij een vergelijking van gezonde en zieke planten, de 

 gebrekkige ontwikkeling van het wortelstelsel zeer opvallend is. Een 

 enkele maal treft men bij overlangs doorsnijden der wortels roode 

 streepjes aan. 



2e. De stengel. 



Wordt de stengel overlangs gespleten, dan vindt men over de 

 geheele lengte van den zieken stengel doorloopende, roode vaatbun- 

 dels. Dit is dus een typisch verschil met de serehziekte, waar de 

 roodkleuring in hoofdzaak beperkt is tot de knoopen, terwijl alleen 

 bij hevig serehzieke planten slechts in de alleronderste geledingen 

 van knoop tot knoop door het geheele lid te vervolgen roode vaat- 

 bundels worden aangetroffen. 



Bij beschouwing van een in de lengte gespleten stengel lijkt het 

 alsof het snijvlak eenigszins geel getint is. De roodgekleurde vaat- 

 bundels kunnen tot dicht onder het stengelvegetatiepunt vervolgd 

 worden. De top van den stengel is ten slotte geheel rood gekleurd. 

 Bij aansnijden gaat deze roode kieur spoedig over in een bruinroode 

 verkleuring. Deze verkleuring van rood tot bruinrood heeft echter 

 met de gomziekte zelf niets uit te staan. Ook de aangesneden top- 

 pen van gezond riet nemen spoedig een donkerder tint aan. 



Van tijd tot tijd treft men in den stengel met het bloote oog 

 gemakkelijk te herkennen spekkige vlekken aan. Soms zijn deze vlek- 

 ken een weinig rood gekleurd. Het veelvuldigst worden zij dicht 

 onder het vegetatiepunt aangetroffen. Op deze plaats worden ook 

 vaak bruingekleurde plekken en kleine holten gevonden. De wan- 

 den dezer holten bestaan uit bruinzwart gekleurd weefsel. Zeer in 



