58 



bundels kleine, gele, slijmerige druppeltjes. Men kan zich echter op 

 deze methode voor de diagnose niet verlaten, daar zij niet altijd 

 slaagt. 



Fraaie resultaten werden verkregen bij het uitstrijken van het 

 aangetaste vegetatiepunt van gomzieke stengels. Nadat het stukje 

 riet gesteriliseerd is, wordt een versch snijvlak gemaakt door een 

 stukje van den top weg te snijden, en dit eenvoudig op de glukose- 

 peptonagar uitgestreken. Bij zorgvuldig werken geraakt men hierbij 

 onmiddellijk tot een zuivere koloniëncultuur. 



Het was van het grootste belang na te gaan. of de bakterie ook 

 uit andere deelen van de plant kon worden geïsoleerd. Wel waren 

 in wortels en bladeren mikroskopisch bakteriën gevonden, maar voor 

 de beantwoording van de vraag, door welke deelen van de plant de 

 infectie plaats had, was het noodig hieruit de bakterie te isoleeren. 

 Meer in het bijzonder kwamen hiervoor de bibit en de wortels in 

 aanmerking, om vast te stellen of de infektie door de wortels of 

 door de bibit plaats had. 



Het springt al dadelijk in het oog, dat het ondoenlijk is met 

 behulp der plaatmethode de bakterie uit de bibit te isoleeren, daar 

 deze na een verblijf van een paar maanden in den grond zoo vol 

 zit met saprophytische bodembakteriën, dat het niet mogelijk is, 

 hieruit door uitzaaien op platen de bakterie te isoleeren. Vaak zijn 

 de bibits dan ook reeds totaal gedesorganiseerd door boterzuurfer- 

 menten, wat vooral het geval is bij het planten van uitloopers, het 

 z.g. rajoengarï- of pangsysteem. In de enkele gevallen, dat de bibits 

 er nog goed uitzagen, werden isolaties verricht door rechtstreeks 

 onder voorwaarden van steriliteit uitgesneden stukjes óp glukose- 

 peptonagar te brengen. Deze isolaties vielen negatief uit, maar op 

 grond van deze enkele gevallen mocht niet besloten worden tot een 

 afwezigheid van de bakterie in alle gevallen. Allerminst was hiermede 

 afdoend aangetoond, dat de infektie niet door de bitbit plaats had. 



Bij de wortels leek de isolatie minder moeilijk, daar er mikros- 

 kopisch zoo verbazend veel bakteriën in de houtvaten gevonden 

 werden. De wortels werden, nadat de schors was verwijderd, op de 

 gewone wijze gedesinfekteerd en in een weinig steriel water in een 

 mortier stukge wreven. Van dit water werd rechtstreeks en in ver- 

 schillende verdunningen op glukose-peptonagar uitgezaaid. Alle po- 

 gingen om de bakterie te verkrijgen, mislukten volkomen. Wel kwa- 

 men saprophytische bodembakteriën en gisten in grooten getale op 

 de platen, maar geen enkele kolonie van de geel pigment vormende 



