50 



nagespoeld en fijngeknipt in een kolfje met steriel water. De be- 

 weeglijke bakteriën komen dan uit het vat in het water terecht. Na 

 2, 4, 6 en 8 uren werd van de vloeistof een druppel uitgestreken op 

 glukose-peptonagar. 



Een enkele maal, maar lang niet altijd, kreeg men dan hoogst 

 enkele kolonies van de geel pigment vormende bakterie op de plaat. 

 Het grootste gedeelte der bakteriënflora, die opkwam, bestond uit 

 één enkele soort, Bacillus megatherium, een bakterie. waarvan de 

 sporen op de meeste planten in groot aantal voorkomen. Ook deze 

 methode, door de bakteriën te laten uitzwernmen, voldeed dus aller- 

 minst. Geen betere resultaten werden verkregen wanneer men, in 

 plaats van na eenige uren, na 1 of 2 dagen uitzaaiingen verrichtte. 



Er moest dus gezocht worden naar andere methoden om tot 

 zekerheid te geraken omtrent de uiterst belangrijke vraag, of de 

 bakterie in de wortels of in de bibits, of in beide voorkwam. 



Geleid door den volgenden gedachtengang, geraakten wij tot een 

 zeer bruikbare methode. Wanneer de bakterie, die zoo talrijk in de 

 houtvaten van gomziek riet voorkomt, werkelijk een parasiet van 

 het suikerriet is, moet ze bok gemakkelijk in de houtvaten van ge- 

 zonde planten kunnen indringen. Om dit te bewerkstelligen moet 

 men van de gezonde plant een groot aantal houtvaten openen, opdat 

 de bakterie onmiddellijk kan binnendringen. Dit indringen moet 

 men desgewenscht nog kunstmatig kunnen bevorderen door te zor- 

 gen voor een krachtige waterbeweging door de houtvaten. De bak- 

 terie kan dan door de waterbeweging in de houtvaten worden op- 

 gevoerd en zich op aanzienlijken afstand van het wondvlak vermeer- 

 deren. Het aangewezen materiaal daarvoor zijn jonge spruiten, die 

 even boven de bibit afgesneden en van de wortels ontdaan wor- 

 den, of uitloopers (siwilans) van ouder getopt riet. Men beschikt 

 dan over een maximum van aangesneden houtvaten, want alle vaat- 

 bundels, die in het stengeltje voorkomen, worden geopend. Door de 

 verdampende bladeren wordt gezorgd voor een krachtige waterbe- 

 weging in de spruit. 



De proef wordt nu als volgt ingericht. Uitloopers of spruiten, 

 waarvoor aanvankelijk uitsluitend materiaal van ongeveer een maand 

 oud van de variëteiten 100 P.O.J. of 100 bruin gebruikt werd, wer- 

 den op de boven aangegeven wijze van den stok of van de bibit af- 

 gesneden, waar het jonge plantjes gold van den aanhangenden grond 

 ontdaan, verder schoongewasschen met water, en in Erlenmeyers van 

 300 of 500 c.M 3 . inhoud geplaatst. In de Erlenmeyers was vooraf on- 



