76 



del omringende parenchym bedreigd wordt met watergebrek. Door 

 dit watergebrek zal afsterven kunnen plaats hebben. Dit afsterven 

 van de parenchymcellen wordt onmiddellijk gevolgd door uittreden 

 van het celvocht buiten de cel, dus infiltratie. Daar deze doode cel- 

 len geen vocht meer kunnen opnemen, zal verdroging met verkleu- 

 ring het gevolg zijn, en hel einde zal een verschrompeling wezen, 

 waardoor de boven beschreven kleine holten ontstaan. De plaat VIb 

 laat het tweede stadium zien, waar al afsterving heeft plaats gehad, 

 maar waar de vorming van holten nog niet is aangevangen. De zwar- 

 te weefselbanen in dit preparaat bestaan uit afgestorven, bruinge- 

 kleurd parenchym. 



Deze laatste opvatting wordt nog aannemelijker door de omstan- 

 digheid, dat zich dit verschijnsel het meest voordoet in het jongste, 

 dicht onder het stengel vege tatiepunt gelegen weefsel, dat uit den 

 aard der zaak het minst bestand zal zijn tegen groote schomme- 

 lingen in watergehalte, 



Het uitloopen der oogen aan gomzieke stokken moet eveneens 

 worden toegeschreven aan de gevolgen van de belemmering van het 

 watertransport in de vaten door de bakteriën. 



Naarmate de uitloopers aan de zieke plant zich verder ontwik- 

 kelen, hebben zij meer water noodig door de voortdurende toename 

 van hun verdampend oppervlak. 



Ook voor deze uitloopers zal dus ten slotte meer water noodig 

 zijn, dan de wortels kunnen aanvoeren, en het onmiddellijke gevolg 

 daarvan is, dat ze gaan verdrogen. Natuurlijk zal deze verdroging nog 

 sneller plaats hebben door de aanwezigheid van bakteriën in de vaat- 

 bundels der uitloopers, die met den transpiratiestroom daarin ge- 

 bracht worden en de transportbanen verstoppen. 



Kunnen de wortels voor deze uitloopers niet meer een voldoen- 

 de hoeveelheid aanvoeren, dan zal het vooral bij jonge plantjes kun- 

 nen voorkomen, dat het deel van den stengel, dat deze uitloopers 

 draagt, door wateronttrekking in zijn primairen diktegroei belem- 

 merd wordt, en daar ter plaatse dus dunner blijft dan de daarboven 

 gelegen leden. 



Ook de symptomen aan de bladeren van gomzieke planten laten 

 zich eenvoudig verklaren uit den slechten toestand der wortels en 

 de gedeeltelijke verstoppingen der houtvaten door bakteriën. Het is 

 duidelijk, dat de steile stand en het oprollen der bladeren het best 

 te zien zal zijn gedurende de periode van sterkste verdamping, daar 

 dan het door de transpiratie verloren gaande water niet voldoende 

 gesuppleerd kan worden. 



