81 



optreden van bakteriën als plantenparasieten nog zeer sceptisch ge- 

 stemd was. 



Een sceptisisme overigens, dat alleszins gerechtvaardigd was, want 

 bij de diagnose van bakterieele plantenziekten bepaalde men er zich 

 vrijwel uitsluitend toe te constateeren, dat in de zieke planten slechts 

 bakteriën voorkwamen. Soms werden dan nog in fektie proeven uit- 

 gevoerd door een stukje van het zieke weefsel in een gezonde plant 

 te brengen, om op deze wijze de ziekte bij het gezonde exemplaar 

 te verwekken. 



In dit literatuuroverzicht zullen wij nagaan, in hoeverre de in 

 Australië waargenomen gomziekte te identificeeren is met de door 

 ons op Java gevonden bakterieziekte in het suikerriet. 



Bij het refëreeren van de resultaten der verschillende onder- 

 zoekers zal daarom niet iedere publikatie uitvoerig worden bespro- 

 ken. Slechts wanneer de meeningen der verschillende auteurs uit- 

 eenloopen of' zoo zij elkaar aanvullen en bevestigen, zal dit afzon- 

 derlijk worden vermeld. Daardoor wordt voorkomen, dat telkens in 

 herhalingen moet worden getreden. 



Cobb nam waar, dat bij lichte aantasting slechts hier en daar 

 stoelen met stokken met doode toppen voorkwamen. De basis der 

 jongste bladeren boven het stengelvegetatiepunt was verrot, en ge- 

 woonlijk bevonden zich onder het vegetatiepunt een of meer holten, 

 gevuld met een onaangenaam riekende, slijmerige stof. Geconstateerd 

 werd, dat deze niet kon zijn voorafgegaan door boorderbeschadigïng. 

 want er was geen opening naar buiten aanwezig. Het weefsel om 

 deze holten was gewoonlijk bruin, zwart of donkerrood gekleurd, en 

 de slijmerige, onaangenaam riekende stof varieerde van nagenoeg- 

 kleurloos tot geel en bruin. 



Bij dwars doorsnijden van den stok kwam na eenigen tijd een 

 slijmerige stof uit de vaten te voorschijn, die in habitus varieerde 

 van kleurloos tot verschillende tinten in het geel. Deze gomachtige 

 stof was gewoonlijk overvloediger aan den top dan meer naar het 

 ondereinde. Waren heftig aangetaste stokken een nacht overgeble- 

 ven in een vochtige ruimte, dan kon men van de snijvlakken de gele 

 gom verzamelen. 



Deze waarneming dien ik even toe te lichten. De uitgetreden 

 gom is niets anders dan slijmerig bakteriënmateriaal. Ook mij gelukte 

 het een enkele maal, dezelfde verschijnselen bij jongere stukken van 

 aangetast riet, die in een vochtige ruimte gelegd waren, te voor- 

 schijn te roepen. De verklaring is een zeer eenvoudige. Een vochtige 



