83 



schijnlijk had men dus hier te doen met ouder riet, hoewel Cobb 

 dit niet uitdrukkelijk vermeldt. 



Uit de omstandigheid, dat naast zieke stoelen gezonde staan, 

 meende Cobb te mogen afleiden, dat de ziekte haar oorsprong had 

 in de bibits, een conclusie, die nogal aan overtuigingskracht te wen- 

 schen overlaat. 



De ziekte werd voornamelijk aangetroffen in het Rappoeriet, dat 

 in dien tijd in Australië op groote schaal werd aangeplant. 



De diagnose van Cobb wekt het vermoeden dat het uittreden 

 van de gele gom uit de vaten bij aansnijden en vochtig leggen en 

 het voorkomen van slijmerige, blijkbaar vaak niet geel gekleurde 

 gom in de holten onder het vegetatiepunt niet aan eenzelfde oor- 

 zaak moeten worden toegeschreven. 



Veeleer is men geneigd aan te nemen, dat het eerste geval gom- 

 ziekte was, terwijl het tweede misschien identiek zou kunnen wezen 

 met toprot. Het spreekt vanzelf, dat een door gomziekte aangetaste 

 stok ook wel toprot kan hebben. 



Uit een kort bericht in de „Planters Monthly" van 1894 (2) 

 kan blijken, dat de ziekte nogal verwoestingen aanrichtte, daar er 

 geklaagd wordt over oogstmislukking in Queensland en aan de Cla- 

 rence-rivier, gedeeltelijk tengevolge van gomziekte. 



Al spoedig nadat Cobb de aandacht op de gomziekte had ge- 

 vestigd, werd ze op Mauritius gevonden door Boname (3). Reeds in 



1893 schijnt het Bambouriet er veel onder geleden te hebben, en in 



1894 trad ze in deze rietsoort op zoo groote schaal op, dat men zich 

 bezorgd maakte over de toekomst van de rietcultuur op Mauritius. 



De ziekte schijnt zich niet uitsluitend beperkt te hebben tot het 

 Bambouriet, althans Boname constateerde ook gomziekte in Louzier 

 (ons Loethersriet), Port Mackay, gestreept, rosé en groen Bambou, 

 Regnard, rood Borneo en Lahinia (waarschijnlijk een andere naam 

 voor Lahaina). 



Eenigszins uitvoerig wordt door Boname weer als typisch symp- 

 toom de gomvorming beschreven. De gom werd door hem slechts in 

 de groote houtvaten waargenomen. Aan eenzelfden stoel werden weer 

 zieke en gezonde stokken aangetroffen, wat wel weer betrekking- 

 zal hebben op gomziekte in ouder riet. Verschijnselen van Pokkah- 

 bong werden bij de zieke planten herhaaldelijk waargenomen. 



Volgens Boname zouden jonge planten, die nog niet in hevige 

 mate zijn aangetast, zich weer kunnen herstellen met het invallen 

 der regens. Het komt mij echter niet waarschijnlijk voor, dat deze 



