85 



Het belangrijkste uit deze symptoombeschrijving zal in het vol- 

 gende worden vermeld. 



Ook Tryon is het opgevallen, dat er verschil bestond in de ziek- 

 teverschijnselen bij jong riet en oud riet. Vandaar dat hij de symp- 

 tomen voor jong en oud riet afzonderlijk beschrijft. 



Gaat men, zegt Tryon ongeveer, uit van stekken van gomziek 

 liet, dan komen sommige in het geheel niet op, andere brengen het 

 tot armzalige, zwakke plantjes, die den strijd om het bestaan niet kun- 

 nen volhouden, terwijl er ten slotte plantjes zijn, waarvan de jongste 

 bladeren geelgroen en meer of minder gekronkeld en ineengedraaid 

 zijn („yellow green and more or less crinkled and contorted"), soms 

 zelfs ineengevlochten in een verwarde massa („interlaced in a tangled 

 mass"). Sommige van deze bladeren, meer in het bijzonder de al- 

 lerjongste, hebben vaak heldere roest-roode strepen in hun weefsel 

 (,,may exhibit bright rust- red streaks in tlieir tissue"), wat, zooals 

 hij volkomen juist opmerkt, een zeer typisch kenmerk kan zijn. 



Wordt zoo'n plant overlangs gespleten, dan neemt men in het 

 algemeen waar, dat de jonge, nog opgerolde bladeren, in plaats van 

 recht door te groeien, zooals dat bij de normale plant moest zijn, 

 meer of minder in schuine richting groeien en ineengedraaid zijn, 



( „instead of arising in a straight, erect manner, .... more or 



less bent and contorted"), wat er blijkbaar op wijst, dat de opwaart- 

 sche groei op de een of andere wijze verhinderd wordt („its upward 

 tendency having been apparently hindered"). 



Onmiddellijk onder het vegetatiepunt komen soms holten voor, 

 die ieder gevuld zijn met een halfvloeibare, kleverige, bleekbruine 

 stof. In een ouder stadium der ziekte schenen deze holten zich uit 

 te breiden, en bestonden de onmiddellijk onder het vegetatiepunt 

 gelegen internodiën nog slechts uit holten. 



Werd van dit riet de stok dwars doorgesneden en tegelijkertijd 

 zorg gedragen dat het snijvlak niet kon uitdrogen, dan vormden 

 zich op de plaats der vaatbundels grijsachtig witte of gele slijmerige 

 druppeltjes. 



Tryon viel het verder op, dat bij tal van gomzieke planten het 

 eerste ziektesymptoom, dat uitwendig zichtbaar is, bestaat in een 

 dunne, bleeke, in de lengte van het blad loopende streep, in welke 

 streep de groene kleur langzamerhand verdwijnt en plaats maakt 

 voor een bruine (,,a thin, pale longitudinal stripe arising in one 

 of the outer leaves, in which the green coloration being discharged 

 may gradually be giving place to brown"). 



