Tryon, dat de ziekte zich kan voordoen op elk tijdstip tijdens den 

 groei, zelfs dan nog. wanneer het riet veertien en meer maanden 

 oud is. In het eerste stadium zijn de jonge bladeren nog normaal, 

 maar de oudere bladeren hebben al strooken van dood, verdroogd 

 weefsel. Later beginnen de jongere bladeren geel te worden, en de 

 oudere bladeren sterven geheel af. De lager gelegen oogen aan den 

 stok zijn uitgeloopen, en de kleine spruitjes, die zich dan gevormd 

 hebben, zijn afgestorven. De allerjongste oogen zijn niet uitgeloopen, 

 en nog in leven. Het aantal uitgeloopen oogen neemt gestadig in 

 aantal toe, naarmate het ziekteproces voortschrijdt. Ten slotte ster- 

 ven ook alle jongere bladeren en het vegetatiepunt af. 



Bij kleinere dochterstokken van een plant zag Tryon, dat de 

 jongere bladeren aan beide zijden van de hoofdnerf een geel-witten 

 band hadden, die later bruin werd. Overigens waren deze bladeren 

 nog geheel groen. Ook werden op deze bladeren weer de roestroode 

 streepjes waargenomen. 



Werd het riet in een ouder stadium der ziekte aan den top in 

 de lengte gespleten, dan vond men in de leden onmiddellijk onder 

 het vegetatiepunt strooken van bruin, zacht, afgestorven weefsel en 

 met gom gevulde holten. Bij dwars doorsnijden van den stok mani- 

 festeerden zich ook hier weer de druppeltjes gele gom. 



De kwantiteit gevormde gom, die bij dwars doorsnijden uit de 

 vaatbundels treedt, kan zeer variabel zijn, van heel gering tot vrij 

 veel. Wanneer de aantasting gering is, kan de gomvorming zich 

 bepalen tot een paar gele puntjes op het snijvlak, en dan soms nog 

 pas na langen tijd. 



Meermalen werd ook waargenomen, dat van het oudere riet een 

 of meer stokken van een stoel geheel vrij waren van gomziekte. 



De door Tryon gegeven 'beschrijving geldt voor het Rappoeriet. 



Als men de meer of minder groote hoeveelheid bij dwars door- 

 snijden op het snijvlak gevormde gele gom als een maat voor heviger 

 of geringer aantasting aanneemt, komt men tot het besluit, dat het 

 ziektebeeld bij Loethersriet veel minder geprononceerd was dan bij 

 Bappoe- of Meera-riet. 



Ook het eiland Réunion bleef niet van de ziekte verschoond. 

 Auguste de Viu.èle (13) meent, dat een ziekte in het uit Fransch 

 Guyana ingevoerde riet, welke hierin in 1891 voorkwam, gomziekte 

 moet zijn geweest. Het denkbeeld, dat de gomziekte met dit riet 

 op het eiland zou zijn ingevoerd, moest worden verworpen, omdat 

 de ziekte ook voorkwam in Bambouriet, dat nooit in de nabijheid 



