103 



chymcellen onderling krijgt men het echte bacteriosisbeeld, n.1. een 

 stok, waar bij overlangsche aansnijding de vaatbundels van knoop 

 tot knoop als gespannen draden doorheen loopen, bevrijd van het 

 omgevende weefsel. Alleen de vaatbundel met sklerenchymscheede 

 blijft dus intact. Het indringen in de pa renchym cellen door den cel- 

 wand ligt buiten het vermogen der boterzuurbakteriën. Zij zijn niet 

 in staat de cellulose aan te tasten, maar alleen de pektinestoffen. 

 waaruit de middenlamel is opgebouwd. 



De reeds gevormde suikers in de parenchymcellen treden uit de 

 doode cellen naar buiten en worden, waar het invertsuiker betreft, 

 omgezet volgens de formule 



C 6 E n O = C 4 H 8 2 + 2 C0 2 + Ho, 

 terwijl voor rietsuiker deze omzetting plaats heeft zooals hieronder 

 is aangegeven: 



C12 H. 2 . 2 0. H -f H 2 O = 2 C 4 H 8 2 + 4 C0 2 + 4 H 2 . 



Wij zien dus, dat in beide gevallen boterzuur ontstaat, dat bij 

 door bacteriosis aangetaste stokken bij aansnijden gemakkelijk kan 

 worden geconstateerd door zijne onaangename, zure lucht. De beschre- 

 ven omzettingen der suikers kunnen alleen plaats hebben bij afwezig- 

 heid van zuurstof, daar de boterzuurbakteriën streng anaëroob zijn. 



Hetzelfde verschijnsel, als hierboven beschreven is, kan men vaak 

 waarnemen bij geplante bibits, het vaakst bij de stukjes bibit, waar- 

 mede de uitloopers geplant worden. Bij deze plantwijze, in de praktijk 

 bekend als rajoengan- of pangsysteem. moeten de jeugdige plantjes 

 aanvankelijk veel water hebben, daar zijzelf en evenmin het aan- 

 hechtende stukje bibit nog eigen wortels hebben gevormd, en dus 

 uitsluitend aangewezen zijn op het water, dat door de bibit heen door 

 de plant wordt opgezogen. Deze groote watertoevoer is noodig, om- 

 dat de uitloopers reeds dadelijk over bladeren, dus over een vrij groot 

 verdampend oppervlak beschikken. Wel wordt dit verdampend op- 

 pervlak gereduceerd, omdat de bladeren gedeeltelijk worden weg- 

 gesneden bij het planten der uitloopers, maar toch blijft er nog ge- 

 noeg blad over om een krachtige verdamping te krijgen. Ten slotte 

 is aanvankelijk sterk sproeien ook goed, om de wortel vorming te be- 

 spoedigen. 



Overmatig watergeven nu kan ten gevolge hebben, dat de grond 

 voor het grootste deel met water verzadigd wordt, en in dat geval 

 zal in de onmiddellijke omgeving van de bibit gebrek aan zuurstof 

 ontstaan, waardoor de boterzuurbakteriën in een voor haar goeden 

 voedingsbodem als de bibit, tot een welige ontwikkeling geraken. 



