104 



Heeft dit plaats, dan bemerkt men dat na korten tijd in het stukje bibit 

 vaatbundels als losse draden aanwezig zijn, welke draden in de groei- 

 zöne gemakkelijk afbreken. Dit laatste is een gevolg van het vrijwel 

 ontbreken van verhoute elementen in den vaatbundel in de groeizöne. 



Zooals wij reeds opmerkten, is ook het toprot verward met de 

 gomziekte, zooals deze in dien tijd door Cobb uit Australië was be- 

 kend geworden, een verwarring, die ongetwijfeld weer toe te schrij- 

 ven is aan het onvolledige beeld, dat Cobb van de gomziekte ont- 

 worpen had. Bovendien krijgt men uit de beschrijving van Cobb den 

 indruk, dat deze een gecompliceerd ziektebeeld voor zich gehad 

 heeft, waarin o.a. gomzieke planten aanwezig waren. Zeer waar- 

 schijnlijk is het verder, dat dit ziektebeeld gemengd is geweest met 

 toprot, wat in een vorig hoofdstuk reeds nader is uiteengezet. 



In elk geval hield Wakker (11) het dan ook, aan de hand van 

 de CoBB'sche beschrijving, voor niet uitgesloten, dat het toprot en 

 de Australische gomziekte identiek zouden zijn. M.i. is dit standpunt 

 van Wakker volkomen juist, waarbij men dan echter slechts met een 

 deel van het door Cobb geschetste ziektebeeld te doen had, derhalve 

 niet met de eigenlijke gomziekte, maar met het toprot. Op plaat VI, 

 behoorende bij de verhandeling van Wakker, vindt men een goede 

 afbeelding van dit toprot. Aan de beschrijving van het ziektebeeld 

 ontleen ik het volgende aan Wakker: „Uitwendig komen de ver- 

 schijnselen geheel overeen met die, welke de topboorder veroorzaakt; 

 de jongste bladeren zijn aan hun voet zwart en verrot, en aan den 

 top min of meer verdroogd. Weldra verdrogen ook de oudere bla- 

 deren. De eerstgenoemde kunnen zonder eenige moeite uitgetrokken 

 worden, en het is dan, dat men een bijna ondragelijke rotlncht eerst 

 recht opmerkt. Snijdt men de aangetaste toppen overlangs door, dan 

 bemerkt men in de typische vergevorderde gevallen, dat de jongste 

 bladscheeden bruin 'en dood zijn, terwijl de jongste bladeren in een 

 weeke, wor uivormige massa zijn veranderd. 



liet groeipunt is of normaal, of in een geelachtig-witte brei 

 veranderd, terwijl de rest van den jongen stengeltop over een groo- 

 tere of kleinere uitgestrektheid, wat het binnenste gedeelte betreft, 

 tot een glasachtige massa is geworden, die van het buitenste door 

 een duidelijk roode lijn is gescheiden. Dit buitenste is zoo goed als 

 onveranderd. 



Gewoonlijk treden in de jongste deelen van den top ook nog 

 holten op, die veel breeder dan hoog zijn, en op overlangsche door- 

 snede er dan ook uitzien als dwarsbarsten. 



