109 



volgens Smith in den meerderen of minderen groei op gesteriliseerd 

 riet een maat voor de aciditeit hebben. 



Het was derhalve beter, eerst den groei op gesteriliseerd riet na 

 te gaan. Was deze in overeenstemming met wat door Smith was 

 gevonden, dan zon er reden zijn de zaak grondiger te onderzoeken. 

 Was dit echter niet het geval, dan kwam het ons voorloopig niet 

 gewenscht voor, veel tijd te besteden aan de hypothese van Smith. 



Er werd dus alleen nagegaan, hoe de groei op gesteriliseerde 

 rietstukken was. De rietstukken werden in aardappelkultuurbuisjes 

 op drie achtereenvolgende dagen gedurende 20 minuten bij 100° 

 gesteriliseerd, en daarna geënt met Bacterium vascularum. 



De verkregen resultaten, die drie weken na het enten werden 

 nagegaan, vindt men in het hieronder volgende tabelletje. 



Uit het bovenstaande blijkt, dat de hier verkregen uitkomsten 

 niet in overeenstemming zijn met die van Smith. Onmiddellijk valt 

 dit in het oog. door b.v '213 P. O. J. met Chunnee te vergelijken. 

 Smith heeft verder blijkbaar geen rekening gehouden met de om- 

 standigheid, dat het perssap van een geheel andere samenstelling 

 is dan het vocht, dat in de houtvaten voorkomt. En daar de gom- 

 ziekte uitsluitend een vaatziekte is, zal dus de samenstelling van 

 het sap in de houtvaten wel invloed kunnen hebben op de bakterie, 



