111 



tueel ook nog van invloed zou kunnen zijn. Er viel echter uit de 

 genomen proeven slechts af te leiden, dat de bakterie uiterst weinig 

 neiging vertoont in 247 B-spruiten in te dringen. Zelfs na langeren 

 tijd blijkt in het grootste deel de bakterie nog afwezig te zijn. 



Door dit resultaat aangemoedigd, werden ook nog andere riet- 

 variëteiten op dezelfde wijze onderzocht. Van elke variëteit werden 

 tien spruiten genomen. Na vier dagen werden de spruiten bakterio- 

 logisch onderzocht. Na een paar dagen kon dan de aan- of afwe- 

 zigheid op de glukosepeptonplaten worden vastgesteld. 



De uitslag van dit onderzoek is weergegeven in onderstaand 

 tabelletje. 



Men ziet uit de verkregen cijfers, dat er een merkwaardige 

 overeenstemming bestaat tusschen de gevoeligheid van de variëteit 

 en de gemakkelijkheid, waarmede de bakterie in de spruiten dringt. 

 Zonder uitzondering had het indringen plaats in 100 bruin, 100 

 P. O. J. en 213 P. O. J., met een paar uitzonderingen ook in Batjan, 

 E.K.2 en 826 P. O. .!.. Bijzonder slecht of in het geheel niet dringt 

 de bakterie in 247 B, Kassoer en Chunnee, een drietal variëteiten, 

 waarvan men wel mag aannemen, dat zij praktisch ongevoelig voor 

 gomziekte zijn. 



