115 



ziekte van de verschillende rietvariëteiten zeer uiteenloopt, zoodat 

 de ziekte onder dezelfde omstandigheden in de eene rietvariëteit 

 heviger zal optreden dan in de andere, wat de ervaring onmiddel- 

 lijk bevestigt. Terwijl 100 P.O.J. veel van de ziekte te lijden heeft, 

 heeft de aantasting in 247 B zich, voor zoover wij weten, beperkt tot 

 een tweetal planten in den aanplant der s.f. Tjepper. De beide fakto- 

 ren, die een overwegenden invloeit op de ontwikkeling van het wor- 

 telstelsel uitoefenen, zijn de bodem en het water in den bodem. 



De meest voorkomende omstandigheden, waardoor een normale 

 ontwikkeling van liet wortelstelsel belemmerd wordt, zijn eenerzijds 

 te weinig water, anderzijds te veel water. Waar te weinig water 

 aanwezig is, zullen 'm zwaardere gronden zich scheuren en spleten 

 vormen, doordat de bodem geleidelijk water verliest door verdam- 

 ping. Dit scheuren zal een breken van wortels ten gevolge hebben, 

 waardoor onmiddellijk een toestand in het leven wordt geroepen, 

 die voor de infektie bijzonder geschikt is. Bij lichtere gronden, waar 

 bij de uitdroging geen scheuren zullen ontstaan, zal een beschadi- 

 ging dooi' stiikscheuren der wortels als bij zwaardere gronden van 

 betrekkelijk weinig belang zijn. Bij de lichtere gronden met geringere 

 watercapaciteit zal zich echter spoedig watergebrek doen gevoelen. 

 Met dit optreden van watergebrek zal een geheel of gedeeltelijk af- 

 sterven van het wortelstelsel gepaard gaan, en men krijgt een toe- 

 stand, die voor het optreden van infektie even gunstig, zoo niet gun- 

 stiger is. 



Bij het geven van gelijke, doch onvoldoende waterhoe veelheden 

 aan lichte en zware gronden zal bij de eerste de kans op infektie 

 aanzienlijk grooter worden, daar bij deze het water spoediger in den 

 ondergrond verdwijnt. Bij watergebrek op lichte gronden zal men 

 dan ook altijd waarnemen, dat de kleinste planten het eerst de ver- 

 schijnselen van watergebrek gaan vertoonen. En natuurlijk beginnen 

 bij aanhoudend gebrek aan water de kleinste planten reeds te ver- 

 drogen, terwijl de grootere planten nog groen staan. 



De Kediri-omstaudigheden zijn bij uitstek geschikt om dit ver- 

 schijnsel waar te nemen. De oorzaak van de optredende verschillen 

 is deze. dat de grootere planten door haar dieper gaand wortelstelsel 

 langer in hare waterbehoefte kunnen voorzien. Terwijl dan van kleine 

 planten het wortelstelsel b.v. reeds geheel is afgestorven, vindt men 

 bij grootere planten, dat de diepst gaande wortels nog in leven zijn. 



Waar te veel water in den bodem aanwezig is, zal, dit spreekt 

 vanzelf, betrekkelijk weinig lucht in den bodem aanwezig kunnen zijn, 



