138 



aangetast eitje zich slechts één enkel wespje ontwikkelt, bedraagt bij 

 Trichogramma hun aantal gewoonlijk 2 a 3, in sommige gevallen 

 zelfs tot 6. Na het uitkomen der wespjes vertoonen dus dergelijke 

 geïnfecteerde eitjes altijd meerdere kleine, ronde gaatjes. De diertjes 

 strijken na het te voorschijn komen hunne vleugels eerst glad. en 

 begeven zich daarna weer spoedig naar het lichtste gedeelte der 

 buis, hoewel hunne lichtgevoeligheid duidelijk minder is dan bij PJia- 

 nurus beneficiens. 



Infectie der boor der eieren. In gevangenschap is ook Trichogram- 

 ma zeer goed in staat boordereieren te infecteeren, waarbij slechts 

 weer die eihoopjes aangetast worden, welke hoogstens 3 — 4 dagen 

 oud zijn. De wijze, waarop het wespje de boordereieren aansteekt, 

 komt geheel overeen met wat we daaromtrent reeds bij Phanurus 

 besproken hebben. Meermalen was ik in de gelegenheid wadi- te 

 nemen dat het Trichogramma- wij f je eenzelfde ei meerdere malen 

 na elkaar infecteert, dus daarin meerdere afzonderlijke eieren 

 legt. Hetzelfde vinden we vermeld door G. Bodkins (The Egg-Pa- 

 rasite of the small sugar cane Borer. Journ. of the Board of Agr. of 

 Br. Guiana 1913. Vol. VI. No. 4, pag. 188—189) voor de in Br.- 

 Guiana in boordereieren veelvuldig parasiteeren de Tr. minutum \\\- 

 ley. Elk zwartgekleurd boorderei levert in den regel 2 of 3 wespjes 

 op, welke 9 a 10 dagen na de infectie uitkomen. 



Infectievermogen. Door proeven in het laboratorium kon worden 

 uitgemaakt, dat een wijlje van Trichogramma australicum gewoon- 

 lijk in staat is 40 tot 50 nakomelingen te leveren, welk aantal ook 

 ongeveer overeenkomt met het aantal eitjes, dat men bij zeer voor- 

 zichtig stukdrukken van een wespje uit het lichaam te voorschijn 

 kan doen treden. 



Levensduur. De levensduur der Trichogramma- wespjes is slechts 

 kort. Wanneer gelegenheid tot voedselopname geheel ontbreekt, zien 

 we dat in een droge omgeving de meeste wespjes gewoonlijk reeds 

 na 1 dag gestorven zijn. Toediening van een druppeltje suikerwater 

 houdt hen nog wel wat langer in leven, doch hun levensduur schijnt 

 toch tot niet meer dan L 2 a 3 dagen opgevoerd te kunnen worden, 

 zelfs niet, wanneer we volgens de methode Silvestri door stukjes 

 blad zorg dragen voor een bepaalde vochtigheid der omgeving. 



Parthenogenetische voortplanting. Bij Phanurus beneficiens heb- 



