141 



Reeds bij Phanurus hebben we vermeld, dat de vliegcapacitei- 

 ten van dat wespje als vrij onbeteekenend beschouwd moeten wor- 

 den. In nog veel sterkere mate schijnt dit het geval te wezen bij 

 Trichogramma australicum, te oordeelen tenminste naar het onbe- 

 holpen wegvliegen of beter gezegd wegspringen der wespjes, wan- 

 neer men hen buiten loslaat. Ook hier moet dus wel de wind de 

 voornaamste verspreider der lichte diertjes zijn. Van de sterkte van 

 den heerschenden wind zal dan natuurlijk verder geheel afhangen, 

 tot hoe ver de diertjes meegevoerd worden. Evenals bij Phanurus 

 schijnt ook bij dit kleine wespje de wind niet in staat te zijn een 

 eenigszins regelmatige verdeeling der parasieten over den tuin tot 

 stand te brengen. 



Trichogramma minutum Riley en Trichogrammatoidea nana 

 Zehnt. stemmen blijkbaar in levenswijze met het juist besproken 

 wespje grootendeels overeen; hun veel minder algemeen voorkomen 

 heeft mij tot nu toe nog verhinderd hunne biologie in bijzonderhe- 

 den zelf verder uit te werken. Van het eerste wespje is door Bodkins 

 voor Demarara de levensgeschiedenis uitvoerig nagegaan; uit de 

 mededeelingen van dezen onderzoeker blijkt wel voldoende, dat de 

 levensgewoonten van dit wespje bijna geheel met die onzer meer 

 algemeene Trichogramm a-soort overeenkomen. 



Als „eiparasiet", hoewel practisch voor ons van geen belang, zij 

 hier nog even genoemd de reeds door Zehntner vermelde gaasvlieg- 

 larven fChrysoya spec), welke een enkele maal boordereieren blij- 

 ken te verorberen (zie Archief IV, 1896, blz. 486). 



B. Larveparasieten. 



Naast de bovengenoemde eiparasieten van den gestreepten sten- 

 gelboorder komen hier op Java ook nog enkele parasieten van de 

 rups zelve, dus z.g. larveparasieten voor. Van veel belang bij de 

 onderdrukking' der hoorders zijn deze parasieten echter, jammer ge- 

 noeg, niet, daar we hen gewoonlijk slechts in gering aantal zien 

 optreden. Vrij zeker moet de geringe talrijkheid dezer straks nader 

 te noemen larveparasieten toegeschreven worden aan de verborgen 

 levenswijze der boorderrupsen, waardoor deze gewoonlijk slechts bij 

 het verlaten van hare boorgang aan infectie blootgesteld zijn. 



Die larveparasieten zijn dan een Braconide-soovt, dus een groote 

 sluipwesp, waarvan we reeds door Zehntner melding gemaakt vin- 



