147 



In de eerste helft van 1914 heb ik ten slotte meerdere keeren 

 in Stirpophag a-spruiten nog een anderen parasiet kunnen aantreffen, 

 en wel een popparasiet. De zeer jonge larve van dezen laatste vond 

 ik uitwendig zuigende aan een voltooide Scirpophaga-non\ ook de la- 

 tere stadiën van den parasiet dringen niet in het lichaam der pop 

 binnen, en zuigen deze slechts van buitenaf uit. Ten slotte blijft 

 van de boorderpop niets anders over dan het leege, zwart gewor- 

 den huidje. Het rupsstadium vond ik nooit geparasiteerd; ook in ge- 

 vangenschap tasten de larven nooit levende rupsen aan. 



De parasiet-larve, een grijsgrauwe made van + 1 c.M. lengte, 

 verpopt zich in de boorgang, meestal vlak naast haar doode prooi, 

 en wel altijd in een zelfvervaardigd, vrij dicht spinsel. Hieruit kruipt 

 na korten tijd het volwassen insect te voorschijn; het is een mooie, 

 groote sluip wesp (Ichneumonide), die tot nu toe nog niet nader ge- 

 determineerd is kunnen worden. De kleur van het insect is zwart, 

 met roodbruin middenborststuk, en al naar het geslacht met één of 

 twee witte dwarsbanden op het achterlijf. De volledige biologie van 

 dezen popparasiet heb ik nog niet kunnen nagaan. De wijze van 

 aantasting zal wel vermoedelijk zoo zijn, dat het wijfje met hare leg- 

 boor van buitenaf haar ei naast de pop in de boorgang legt. 



Het aantal door dezen parasiet aangetaste poppen van Scirpo- 

 phaga, dat ik tot nu toe heb gevonden, is niet bijzonder groot; het 

 volwassen insect trof ik enkele malen in riettuinen rondvliegende 

 aan. Voorloopig meen ik het door dezen parasiet gestichte nut als 

 slechts betrekkelijk gering te moeten beschouwen. 



Hoofdstuk IV. Parasieten van den grauwen boorder. 



(Grapholita schistaceana Sn.). 



Tot nu toe waren van deze soms vrij schadelijk wordende boor- 

 dersoort nog geen parasieten bekend. In het laatst van 1913 is het 

 mij echter gelukt uit Gmpholita-eieren, afkomstig van de fabrieken 

 Tjomal, Olean en Pandjie, zoowel als uit materiaal, van onze eigen 

 proefvelden afkomstig, een tweetal eiparasieten op te kweeken. Bij 

 nauwkeurig onderzoek (bevestigd door een eensluidende determina- 

 tie van Mr. Girault) bleek het, dat we hier te doen hadden met 

 de reeds van Diatrea bekende kleine eiparasieten: Trichogrammatoi- 

 dea nana Zehnt, en Trichogramma australicum Gir.. Terwijl echter bij 

 Diatrea eerstgenoemd wespje gewoonlijk slechts in een gering aantal 

 gevallen als eiparasiet wordt waargenomen, is bij Grapholita juist 

 het omgekeerde het geval: hier vond ik Trichogrammatoidea nana 



