154 



Kunstmatig ingrijpen ter vermeerdering der parasieten. Nu rijst 

 de vraag bij ons op, of wellicht niet kunstmatig getracht zou kunnen 

 worden, op een bepaald tijdstip ten gunste van den parasiet in te 

 grijpen. 



We hebben gezien, dat het grootste aantal boordereieren onge- 

 ïnfecteerd blijft na afloop van de perioden van eierenschaarschte, 

 o.a. door gering aantal der aanwezige wespjes. Theoretisch gespro- 

 ken zouden we dus, indien we slechts in staat waren op dat tijdstip 

 in de tuinen een zeer groot aantal sluipwespjes los te laten, in staat 

 zijn direct het aantastingscijfer tot een maximum op te voeren. De 

 grootste moeilijkheid is nu het verkrijgen dier groote massa sluip- 

 wespjes. Waar de wespjes in gevangenschap gemakkelijk kunnen 

 worden voortgekweekt, zou men weer theoretisch gesproken in staat 

 moeten zijn elk gewenscht aantal parasieten te verkrijgen. Men stuit 

 daarbij echter af op de onmogelijkheid der verschaffing van het be- 

 noodigde infectiemateriaal, dat alléén moet bestaan uit jonge boor- 

 dereieren, die juist op het bewuste tijdstip uiterst schaarsch zullen 

 zijn in de velden (wanneer tenminste de periodiciteit overal gelijk 

 valt), terwijl het evenzoo ondoenlijk is dit materiaal in voldoende 

 hoeveelheid uit in gevangenschap gekweekte hoorders te verkrijgen. 



„Cold-storage , \ Een andere methode zou kunnen zijn het bewa- 

 ren van geïnfecteerde eieren bij een lage temperatuur, de z.g. cold- 

 s£ora//e-methode, welke o.a. met succes in Deli wordt gebezigd om 

 ten allen tijde voldoende hoeveelheid parasieteninateriaal te heb- 

 ben. Men zou dan geregeld, al naarmate geïnfecteerde boorder- 

 eieren aanwezig waren, dit materiaal bij lage temperatuur verder 

 kunnen bewaren tot op het tijdstip, dat men de groote hoeveelheid 

 sluipwespjes noodig had, welke dan eenvoudig verkregen zouden 

 kunnen worden door het geleidelijk bijeengezamelde materiaal weer 

 bij gewone temperatuur te brengen en zich verder te laten ontwik- 

 kelen. Op deze wijze zou men dus den ontwikkelingsduur der wes- 

 pjes verlengen, en zoo in staat wezen ook de ongunstige periode 

 van eierenschaarschte door te komen. 



Tot nu toe zijn de proeven, die ik met bewaren van door 

 Phanurus aangetaste eieren bij lage temperatuur genomen heb, niet 

 hoopvol uitgevallen; liet is mij n.1. nog niet mogen gelukken, geïn- 

 fecteerde eieren langer dan 10—14 dagen onder dergelijke omstan- 

 digheden (d.i. bij 1— 2°C.) levend te houden. *) De mogelijkheid is 



') Ook de wespjes zelf zijn, zooals we reeds gezien hebben, zelfs met de meeste zorg (metbode 

 Silvestri) niet langer dan een 25 dagen levend te houden, 



