158 



geroeid zouden worden. Een grond van waarheid ligt natuurlijk 

 wel in deze meening. Vooreerst mag, daar van de binnengebrachte 

 boordereieren altijd een zeker aantal, soms zelfs tot 2 / 3 toe, gepa- 

 rasiteerd is, altijd slechts aan een deel van het boordermateriaal 

 de waarde van ., vernietigde toekomstige hoorders" worden toege- 

 kend. Verder wordt ongetwijfeld het aantal der wespjes door dit 

 wegzoeken op een zeker tijdstip verminderd. Gezien echter de snelle 

 voortplanting onzer wespjes geloof ik, dat een dergelijk eventueel 

 toegebracht nadeel spoedig weer hersteld zal kunnen worden. Dat 

 in de practijk niet alleen van uitroeien der wespjes bij zoeken geen 

 sprake behoeft te zijn, maar zelfs het aantastingscijfer er niet merk- 

 baar onder schijnt te lijden, daarvan getuigt ons vooreerst de straks 

 genoemde graphische voorstelling, die aantastingscijfers aangeeft, 

 welke niet werden overtroffen door die van naburige fabriekstuinen, 

 waar nooit iets aan boord erbestrijding was gedaan. Ook bij een nog 

 later te vermelden „zoekproef" op een onzer proefvelden, welk 

 proefveld eiken dag geheel werd afgezocht en waar de wespjes nooit 

 in de tuinen werden teruggebracht, dus theoretisch de wespjes zou- 

 den moeten zijn uitgeroeid,, bleef het aantastingscijfer zeer bevre- 

 digend. Vermoedelijk moet dit resultaat, dat met theoretische bere- 

 keningen in strijd is, o.a. daaraan worden toegeschreven, dat ons 

 boordereieren zoeken nooit volledig geschiedt, en dus altijd in de 

 tuinen een aantal eihoopjes, waaronder natuurlijk ook geïnfecteerde, 

 achterblijft, waardoor dus het voortbestaan der wespjes verzekerd 

 is. Dit zou zelfs dan het geval zijn, wanneer waar bleek te zijn wat 

 weleens geopperd wordt, n.1. dat de bruine, geïnfecteerde eihoopjes 

 beter in het oog zouden vallen dan de niet-geïnfecteerde, en dus pro- 

 centisch meer van de eerstgenoemde zouden worden verwijderd. 



Tot nu toe is mij van de juistheid dezer laatste meening bij 

 eenigszins onderrichte zoekers niets gebleken; in elk geval zou dan 

 toch een deel der pas geïnfecteerde, dus nog witachtige eihoopjes in 

 het veld achterblijven en uitroeiing van de wespjes verhinderen. 



Terugbrengen dei- sluipwespjes in de tuinen. Natuurlijk kan het 

 nooit anders dan nuttig zijn, wanneer we trachten de uit de tuinen 

 verwijderde aangetaste eihoopjes ons ten nutte te maken door de 

 eruit komende wespjes later weer op een of andere wijze daarheen 

 terug te brengen. Zehntner heeft voor dat doel reeds dubbele blik- 

 ken bakken aangeraden, waarvan dan de binnenste met eihoopjes, 

 de buitenste met water, petroleum, melasse of een andere kleverige 



