163 



In hoofdzaak meen ik echter deze geheele kwestie als voorna- 

 melijk slechts van theoretisch belang te moeten beschouwen, daar 

 door het stelsel van inhuring der rietgronden wij toch in de keuze 

 der plaatsen onzer jonge tuinen al uiterst beperkt zijn. 



Invloed levensduur van het rietgewas. Een belangrijke factor, die 

 maakt dat onder de gegeven omstandigheden het ons practisch niet 

 mogelijk is een infectie uit den ouden aanplant te voorkomen, is 

 de levensduur van het door ons verbouwde gewas. Van het geheele 

 rietareaal op Java wordt tegenwoordig meer dan de helft door 247' 

 B ingenomen, een rietvariëteit, die minstens 13 maanden te velde 

 staat. Bij een dergelijken langen levensduur wordt het dus noodza- 

 kelijk reeds de nieuwe tuinen te beplanten, voor nog het oude riet 

 afgesneden is; zoo is het dan ook in de practijk niets ongewoons, 

 dat oude tuin en jonge aanplant drie maanden naast elkaar blijven 

 bestaan, m.a.w. drie maanden lang de nieuwe aanplant aan een 

 belangrijke infectie door boorders blootgesteld is. 



Gunstiger wordt natuurlijk daar de toestand, waar een meer 

 of minder groot deel van het oppervlak bezet is met vroegrijpe 

 soorten, zooals b.v. 100 P.O.J., dat soms reeds na 11 maanden het 

 veld verlaten kan. 



Zelfs daar echter, waar ongeveer gelijktijdig het oude riet wordt 

 afgesneden en het nieuw r e gewas geplant, dus waar de infectie uit 

 den staanden ouden aanplant niet groot en niet langdurig kan zijn, 

 kan vaak nog een sterke aantasting van het jonge gewas optreden. 

 We moeten dit verschijnsel hieraan toeschrijven, dat bij het oogsten 

 de rietstokken niet volledig verwijderd worden en door den inlander 

 zelf daartoe verder ook geen moeite wordt aangewend, zoodat in de 

 stokkenstompen en later in de jonge spruiten nog geruimen tijd een 

 broedplaats voor boorders en dus ook een infectiebron voor onzen 

 jongen tuin blijft bestaan. Opruiming' der rietstompen in de afge- 

 sneden tuinen is daarom zeer aan te raden. 



b. Infectie door de bibit. 



De infectie uit de oude tuinen is ongetwijfeld meestal de belang- 

 rijkste; daarnaast kunnen echter ook nog op andere wijzen boorders 

 in den nieuwen aanplant terechtkomen, en wel in de eerste plaats 

 met de bibit. Waar gewoonlijk in het maalriet tegen den tijd van 

 het afsnijden boorders in de toppen vrij talrijk voorkomen, be- 

 hoeft het geen verwondering te wekken, dat bij het uitplanten der 



