166 



b. Wegzoeken der boordereieren. 



Beter gelukt het vernietigen der eieren onzer boorders, welke 

 bijna altijd in hoopjes op onder- of bovenzijde van de rietbladeren 

 gelegd worden, en bij eenige oefening onder deskundig toezicht vrij 

 goed te ontdekken zijn. Het ligt dan ook voor de hand deze eihoop- 

 jes, zooals Zehntner aanbevolen heeft, door daarop afgerichte inlan- 

 ders zoo zorgvuldig mogelijk te laten wegzoeken en met een stukje 

 van het blad, waarop ze zijn gelegd, te verwijderen. Alleen de af- 

 zonderlijk gelegde eieren van Grapholita ontsnappen vaak op deze 

 wijze nog aan vernietiging. 



Pseudo-boordereieren en vervalschte boordereieren. Gewoonlijk 

 wordt in de practijk een zekere, dikwijls vrij hooge premie betaald 

 voor elk binnengebracht eihoopje. Onder zulke omstandigheden is 

 het dus in de allereerste plaats noodig. dat bij de uitbetaling der 

 premie voldoende gecontroleerd wordt, of al het binnengebrachte 

 materiaal wel als boordereieren beschouwd mag worden, üp vele 

 fabrieken schijnt echter de kennis van boordereieren nog onvol- 

 doende te zijn, zooals ons ook kon blijken uit de talrijke zendingen 

 „boordereieren", die wij naar aanleiding onzer circulaire van 15 

 Augustus 1913 ontvingen. Van de diverse ,,niet-boordereieren", die 

 soms % of meer der geheele zending uitmaakten, noem ik hier o.a. 

 slechts: schildjes van „bladschild luizen" (Aleurodes longicornis en 

 Aleurodes bergi), spinneneieren, eieren van Spodoptera (nachtvlin- 

 dersoort), enz.. 



Vermeld dient voorts nog te worden een vrij vaak voorkomende 

 poging tot vervalsching van boordereieren, en wel speciaal van de 

 met bruin vilt bedekte eihoopjes van den witten topboorder (Scirpo- 

 phaga intacta). Van diverse soorten plantenharen worden dan meer 

 of minder goed nagebootste rondachtige, bruingrijs tot roodbruine 

 vilthoopjes gefabriceerd, die met getah op stukjes rietblad gekleefd 

 waren. Een dergelijke vervalsching is vrij gemakkelijk te constatee- 

 ren: vooreerst aan de meestal onnatuurlijke kleur en vorm der hoo- 

 pjes, maar verder voornamelijk daaraan, dat bij verwijderen van het 

 viltlaagje we daaronder niets aantreffen, terwijl bij echte eihoopjes 

 altijd nog de leege eierschalen of wel de gave eitjes te vinden zijn. 



Het is natuurlijk van het allergrootste belang, dat daarom zoo- 

 veel mogelijk getracht wordt onze boorderploeg genoegzame kennis 

 omtrent het te zoeken materiaal bij te brengen, en dat we verder 

 vooral door goede controle verhinderen, dat noodeloos aanzienlijke 



