169 



en zoo min mogelijk toekomstige anakans te verwijderen, worden de 

 spruiten vaak niet diep genoeg afgesneden, zoodat de boorderrups 

 in het overgebleven stengelstompje mee achterblijft. Tk wil er hier 

 even op wijzen, dat in den jongen aanplant het verlies van spruiten 

 in het algemeen niet al te ernstig moet worden opgenomen, waar 

 toch van het totale aantal stengels in den jongen aanplant dikwijls 

 slechts 60 % als stokken in het maalriet terug te vinden is, m.a.w. 

 langs natuurlijken weg dan toch reeds 40% der spruiten tot onder- 

 gang gedoemd is, en dat dus in den jongen aanplant gerust een deel 

 der spruiten te gronde kan gaan, zonder vermindering' van het totaal 

 aantal stokken in het te oogsten riet te behoeven te brengen. We 

 kunnen dus deze methode zonder bezwaar toepassen, terwijl haar 

 nut bij de boorderbestrijding ongetwijfeld groot is. 



Na eenige oefening krijgt het daarmee belaste personeel er al 

 spoedig de handigheid van, om met de doode spruit tevens de boor- 

 derrups te verwijderen; het is zeer gewenscht, vooral in het begin, 

 alle binnengebrachte boorderspruiten op al of niet-aanwezigheid van 

 rupsen te controleeren. 



Wat omtrent het zoeken van boordereieren vermeld wordt, geldt 

 evenzeer voor de boorderspruiten; ook hier moet men zoo vroeg- 

 tijdig' mogelijk met het zoeken beginnen, de methode minstens 3 

 maanden lang trachten toe te passen, en zorg dragen voor systema- 

 tisch afwerken van den tuin. Bij het spruiten zoeken kan men ook 

 weer na 5 dagen op hetzelfde stuk terugkomen; veel langer wach- 

 ten is niet wenschelijk, daar bij minder vaak terugkeeren de kans 

 grooter wordt, dat de spruiten aan onze aandacht ontsnappen, en dus 

 de rups zich ongestoord verder tot vlinder kan ontwikkelen. 



Üe belangrijkheid van het wegsnijden der boorderspruiten moet 

 men niet onderschatten; niet alleen toch kunnen we hierdoor de 

 uitwerking van het eieren zoeken verhoogen, maar tevens verwijde- 

 ren we een stadium, dat door zijne verborgen levenswijze al zeer 

 weinig last heeft van natuurlijke vijanden of andere uitwendige in- 

 vloeden, waardoor dus het sterftecijfer in dit stadium langs natuur- 

 lijken weg al vrij gering behoeft te zijn. Vergelijken wij daarmee 

 den toestand als ei en jonge rups, waarin de boorder aan veel meer 

 gevaren, n.l. parasieten resp. diverse atmosferische invloeden is bloot- 

 gesteld en het sterftecijfer minstens wel op 90 % geschat mag wor- 

 den, dan blijkt ons daaruit wel dat we, behalve aan het eieren zoe- 

 ken, wel degelijk ook daarnaast aan het wegsnijden der boordersprui- 

 ten onze volle aandacht moeten schenken. 



