186 



van de organische verbindingen is dit niet het geval, daar de om- 

 zettingen hierbij verloopen met behulp van de zuurstof, aan die 

 verbindingen zelf ontleend, terwijl de hoeveelheid ervan begrensd 

 is en ontoereikend. In tegenstelling met de sulfaatreductie zal or- 

 ganische stof achterblijven in den vorm van meestal schadelijke 

 gereduceerde verbindingen. 



In bovenstaand reactieschema is de oxydatie van de koolstof- 

 bron met behulp van de sulfaatzuurstof zoo eenvoudig mogelijk voor- 

 gesteld. In werkelijkheid zullen naast de enkelvoudige lichamen, als 

 koolzuur en zwavelwaterstof, ook meer ingewikkelde verbindingen 

 ontstaan. Schadelijke organische producten schijnen echter in het 

 algemeen niet gevormd te worden, hetgeen uit het volgende voor- 

 beeld moge blijken. 



Op het eind van Januari 1914 werden de tuinen Semekan Noord 

 en Zuid van de S.O. Wringin Anom bezocht, welke merkwaardig wa- 

 ren om het goede rietproduct in verband met de moerassige grond- 

 gesteldheid. Dit gold vooral den tuin Semèkan Noord. De bijzonder- 

 heden van den grond waren de volgende. 



Kleur. 



Op zeer geringe diepte onder het maaiveld was de bodem reeds 

 lei-achtig zwart. Deze kleur bezat ook de ondergrond tot op 3 voet 

 diepte en meer. 



Vocht- en water gehalte. 



De grond was zeer vochtig, en op de lager gelegen plekken dras- 

 sig. Het bleek een echte rawahgrond van veenachtige gesteldheid 

 te zijn, dus rijk aan organische stoffen. Op een zeer natte plek, waar 

 247 B normaal ontwikkeld was met gezonde en diepliggende wor- 

 tels, stond het grondwater op 3 voet; de afwatering was moeilijk. 

 In deze tuinen kwamen op sommige plaatsen modderwellen voor. 

 Onder gelijke omstandigheden als 247 B verkeerde een 100 P.O.J.- 

 tuin in de onmiddellijke nabijheid, waar het grondwater reeds op 

 1 voet verscheen. Het 100 stond prachtig, en ook de wortels waren 

 in elk opzicht normaal. De grond had hier van bandjirs geleden, 

 zoodat er veel slib lag. 



Chemische reacties. 



Vanaf 1 tot 3 voet diepte en meer gaf de grond met behan- 

 deling van verdund zoutzuur een opbruising van koolzuur in rijke- 

 lijke mate, en van zwavelwaterstofgas. De kleur van den grond was 



