191 



wijze het ontstaan van chloorgas voorkomen worden 1). Eenvoudiger 

 is het gebruik van zwavelzuur, waarbij geen verwikkelingen voor- 

 komen. 



Het reactieschema van de titratie is: 



2Mn0 4 " 4- 10 Fe ' * + 16 H ' — 2Mn " " + 10 Fe ' * " + 8 H 2 0. 



De toepassing der titratie blijkt het gemakkelijkst uit een ana- 

 lysevoorbeeld. 



Afgewogen 68.7 gram vochtige grond = 50 gram 105° C. droog. 

 Opwrijven met 200 c.M 3 10 gew. % zwavelzuur (s.g. 1,0617 bij 30° C). 

 Drie minuten koken. Affïltreeren; in een bekerglas 100 c.M 3 . van 

 het filtraat afmeten. Koud titreeren met KMn0 4 Vio normaal. 



100 c.M 3 . oplossing verbruiken 2.4 c.M 3 . Vio n - KMn0 4 . 

 200c.M 3 .opl. = 50 gram 105° C. droog » fc,8 » » » 



100 gram 105° C. droge grond verbruiken 2 X 4,8 = 9.6 c.M 3 . 1/ 10 n. 



KMn0 4 . 



Het is overbodig, om uit dit cijfer met behulp van de titra- 

 tiereactie de hoeveelheid ferro te berekenen, daar het aantal ver- 

 bruikte c.M 3 . ! /io normaal kalium per manganaat zelf' als maatstaf 

 dienen kan. 



Qualitatief onderzoek naar ferro verbindingen. 



In verband met het dikwijls voorkomen van ferrireduceerende 

 lichamen in gronden wordt de aantooning van ijzer, als ferro in 

 den bodem aanwezig, met verdund zoutzuur of zwavelzuur bemoei- 

 lijkt. Het beste is dat. men dan de voorzorg neemt, dat geen redu- 

 ceerende stoffen bij de extractie met zuur mede in oplossing gaan. 

 Hiervoor is azijnzuur geschikt, waarin ferroverbindingen. door reduc- 

 tieprocessen in den bodem ontstaan, gemakkelijk oplossen. Behandelt 

 men een ferrohoudend grondmonster met koud verdund azijnzuur, 

 dan is na eenigen tijd in het glasheldere filtraat, dat practisch vrij 

 is van organische stof, gemakkelijk met roodbloedloogzout ferro aan 

 te toonen. In vele gevallen kan men zelfs den grond met verdund 

 azijnzuur even opkoken om het oplossen van ferro te vergemakke- 

 lijken, zonder dat organische stof noemenswaard in oplossing geraakt. 

 Het koken moet echter worden nagelaten, wanneer zij wel in het 

 filtraat aanwezig is. Dit blijkt o.a. uit de kleur van de oplossing, 

 terwijl men er zich steeds nader van overtuigen kan door een ge- 

 deelte ervan in een platina schaaltje uit te dampen en de droogrest 



1) Treadwell, Lehrbuch der Anal. Chemie. Bd. II, 5de druk, pag. 475. 



