212 



De hoofdzaak, waarop het m.i. bij dit vraagstuk aankwam, n.1.: 

 hoe groeien de verschillende niet zichtbare deelen van blad en sten- 

 gel, bleef echter ook hier onopgelost. 



De methode, die Kamerling volgde, om den groei der jonge 

 stengelleden na te gaan, n.1. het afpellen en in glazen buizen laten 

 groeien, moet toch nog altijd aanmerkelijke nadeelen meebrengen voor 

 den stengel, zoodat allereerst een betere methode moest gezocht 

 worden. 



De verdere literatuur over groei van Monocotylen-bladeren en 

 van stengelintern odiën wordt later besproken bij de resultaten der 

 metingen. 



De onderzoekingen over den lengtegroei van het riet worden 

 voortgezet; hier wordt in het bijzonder de ontwikkeling van de poe- 

 poes behandeld. 



Achtereenvolgens worden behandeld: 



1. De gebruikte methoden. 



2. Bouw van de poepoes en graphische voorstelling van den groei. 



3. Resultaten der metingen. 



4. Toepassing van de kennis van den groei op gevallen van toprot. 



1. Beschrijving der gebruikte methoden. 



De bij bijna alle groeionderzoekingen toegepaste methoden komen 

 hierop neer, dat men op de een of andere wijze merken aanbrengt 

 op de te meten deelen. 



De gewone methode, het aanbrengen van streepjes, kan hier niet 

 toegepast worden: de scheeden, die ik wilde meten, waren minstens 

 door 4 a 5 volwassen scheeden omgeven; een enkele had men ten 

 deele kunnen verwijderen zonder de plant sterk de beschadigen, 

 maar zoovele niet. Ik heb daarom gaatjes aangebracht in al de 

 groeiende deelen. door met een naald dwars door den stengel of de 

 poepoes heen te steken. De buitenste doorboorde scheede was vol- 

 groeid, het gaatje hierin is dus als vast punt te beschouwen. Men 

 kan dus meten, hoever dit boven een bepaald punt van den stengel 

 ligt. Oorspronkelijk liggen de gaatjes in de naar binnen hierop 

 volgende bladeren alle op één hoogte; wanneer men na een bepaal- 

 den tijd de bladscheede afpelt en den afstand van elk gaatje tot 

 hetzelfde vaste punt meet, krijgt men dus een beeld van den groei 

 in dien tijd. Door meerdere gaatjes boven elkaar aan te brengen op 

 bepaalde afstanden krijgt men een beeld, dat den groei van een 

 bepaalde zone op verschillende bladeren vertoont. 



