221 



der in die bladeren aangebrachte gaatjes was dus geheel toe te schrij- 

 ven aan den groei der leden 3, 2 en 1. 



De teekening houdt op bij blad — 3; zooals reeds uiteengezet is, 

 worden de meer naar binnen gelegen bladeren dikwijls niet geraakt, 

 of, zoo zij geraakt worden, zoodanig beschadigd, dat ze niet goed 

 doorgroeien. 



Ik heb daarom als regel aangenomen deze buiten beschouwing te 

 laten. De metingen zijn alle gedaan in den drogen tijd; ter controle 

 heb ik na het invallen der regens nog een paar bepalingen gedaan, 

 die echter geen essentieele verschillen opleverden. De groei der sten- 

 gelleden is absoluut grooter; de verdeeling van den groei is dezelfde. 



3. Resultaten der metingen. 



De vele metingen, die ik verricht heb, geven een zoo overeen- 

 stemmend resultaat, dat ik de conclusies het best kan afleiden door 

 van één typisch geval de graphische voorstelling te geven en daar- 

 naast nog eenige gevallen in tabelvorm als bewijsmateriaal toe te 

 voegen. 



Bespreken wij ten eerste den groei van het blad. 



Als voorbeeld diene figuur 3, de graphische voorstelling van den 

 groei van een rietstengel van 100 P.O.J., geplant 29 April, gemerkt 

 21 Juli en onderzocht op 27 Juli. De groei loopt dus over 6 dagen; 

 de stengel ontwikkelde zich niet zeer snel, daar het droge tijd was. 



De teekening' is geheel samengesteld volgens de vroeger gege- 

 ven beschrijvingen bij fig. 1 en fig. 2; de stengeltop is weer gear- 

 ceerd; de gewrichten der verschillende bladeren zijn verbonden door 

 een roode stippellijn. Voor de lengterichting is de schaal 5 / 12 der 

 natuurlijke maten; elk lid steekt [ 2 c.M. buiten het naast jongere uit. 



De basis van blad 5, het nulpunt bij het meten, was gelijk met 

 de oppervlakte van den grond. 



Beginnen we het binnenste blad, blad — 3. te beschouwen. De 

 scheede is nu 6 m.M. lang, bij het begin van de meting dus nog 

 minder. Het ondergedeelte van de schijf, de scheede en den vegeta- 

 tietop zijn samen van 1,2 c.M. gegroeid tot 3,3; een lengtetoename 

 dus van 2,1 c.M.; hoe lang het oorspronkelijke bladschijfgedeelte in 

 deze zone was, weten we niet. Vermoedelijk uiterst kort. 



De volgende bladschijfzones hebben zich als volgt ontwikkeld: 



Zone I (basis) van 1,4 c.M. tot 7,2 c.M., groei 5,8 c.M. 

 » II » 1,3 » » 4,5 » » 3,2 » 



» III » 1,2 » » 3,8 » » 2,6 » 



