223 



Wat blijkt hieruit? Terwijl het bovengedeelte van de schijf ge- 

 heel volwassen is (immers groei der zones VII — IX is 0), strekt 

 het onderdeel zich nog aanmerkelijk, en wel meer, naarmate men 

 dichter bij de basis komt. Zetten we nu eens in een tabel naast 

 elkaar den groei der overeenkomstige zones van de bladschijven der 

 bladeren — 3, — 2 en — 1 : 



Uit deze tabel volgt, dat de groei naar buiten gaande geringer 

 wordt, — bladschijf groeit niet meer — en dat de groei geheel be- 

 perkt is tot het onderste gedeelte van de schijf. Of, zooals men het 

 gewoonlijk uitdrukt: de zone van den sterksten groei verplaatst zich 

 van boven naar onder, basipetaal, over het blad. 



Wij nemen hier waar den groei van overeenkomstige zones 

 op verschillende bladeren; evenwel kan men ook de verschillende 

 bladeren als verschillende ontwikkelingsstadia van één en hetzelfde 

 blad beschouwen, want blad —3 gaat immers geleidelijk aan over 

 in — 2, dan in — 1 enz.. 



Men kan dus ook zoo redeneeren : 



Zone I en II groeien in een bepaald ontwikkelingsstadium (voor- 

 gesteld door blad — 3) resp. 5,8 en 3,2 c.M.; in een ander stadium 

 (voorgesteld door blad — 2) groeien ze ü,l en 2,9; met andere woor- 

 den: naarmate het blad ouder werd, groeide de onderste zone in 

 verhouding tot de andere meer. 



De groei verplaatste zich naar beneden, basipetaal. Bij zichtbare 

 deelen kan men dezen gang van zaken gemakkelijker vervolgen door 

 b.v. na 2 dagen opnieuw te merken, en dan volgens de nieuwe ver- 



* ) Zone 1 ligt in blad —1 geheel op de scheede. 



