224 



deeling den groei weer te bepalen. Ik heb dit hier trachten te doen 

 door na 2 dagen opnieuw een doorboring aan te brengen, uitgaande 

 van de oude gaatjes in de volwassen scheeden. Men krijgt dan echter 

 een zeer verward beeld en sterke groeistoornissen, zoodat ik deze 

 wijze van onderzoek niet verder heb voortgezet; voor zoover ik de 

 resultaten kon gebruiken, kwamen ze overeen met de hier verkre- 

 gene, zooals ook te verwachten was. 



Bezien we nu op dezelfde wijze de bladscheeden. 



Bij blad — 3 is deze te klein om er iets van te zeggen; de groei 

 begint eerst bij blad — 2, waarbij 1 zone geheel door de scheede 

 werd ingenomen; bij blad — 1 bevat de scheede nog maar 2 zones, 

 daarna veel meer. 



In tabelvorm vinden we den volgenden groei: 



Hier blijkt ten eerste uit, dat de ontwikkeling van de scheede 

 zeer snel gaat; de strekking heeft in zeer korten tijd plaats; eerst 

 groeit de scheede (bij blad —2) voor zoover uit deze getallen is op te 

 maken bijna over zijne geheele lengte even snel (immers is de groei 

 der 2 zones 4,4 en 4,5 c.M.); daarna zien we den sterksten groei 

 weer bij de basis optreden, zoodat we ook hier weer hetzelfde geval 

 hebben als bij de bladschijf: de bovenste deelen van de scheede zijn 

 het eerst volgroeid, de groei duurt onderaan voort. 



Ook hier moet men van basipetalen groei spreken. Blad 1 heeft 

 een scheede, waarin feitelijk geen groei meer plaats vindt; meestal 

 is ook blad reeds volgroeid, zooals uit verdere tabellen zal blijken. 

 De verschuiving dier bladeren ten opzichte van elkaar wordt te- 

 weeggebracht door de strekking der internodiën. 



Wanneer men dus het gewricht van blad 1 neemt als punt om 

 den groei van een riestok te meten, zooals op de ondernemingen ge- 

 woonlijk geschiedt, meet men werkelijk den groei van den stengel; 1 ) 



1) Zie Dr. Z. Kamerling l.c. pag. 1015, waar deze kwestie uitvoerig behandeld wordt. 



