230 



dus opschuift. De bovenste dezer nieuwe cellen bereiken het eerst 

 het volwassen stadium, daarna, geleidelijk afdalend, de lager liggen- 

 de. Ik heb, om dit nog eenigszins te bevestigen, nagegaan, wanneer 

 de cellen bij den top feitelijk reeds hare definitieve lengte hadden 

 bereikt. Üe afstand der regelmatig gelegen huidmondjes is vrij con- 

 stant in volwassen bladeren. Ik mat hem dus bij volwassen blade- 

 ren, en ging nu bij jonge bladeren na, op welken afstand van de 

 basis deze afstand gelijk was aan dien in liet volwassen blad. 



Blad — 5. De schijf is 65 c.M. lang; 15c.M. van de basis zijn de 

 cellen reeds volledig gestrekt, dus 50 c.M. schijf is al volgroeid, wat 

 lengte-afmetingen betreft. 



Blad — 6. Schijf 55 c.M. lang. Weer zijn op ongeveer 15 c.M. 

 van de basis de cellen volledig gestrekt. 



Blad -7. Schijf ± 22 c.M. lang. Op 10 cM. van de basis zijn 

 de cellen bijna volgroeid, op 5 c.M. daarentegen embryonaal in 

 voorkomen. Hier is dus op een totaal-lengte van 22 c.M. reeds 15 

 c.M. min of meer volwassen. 



Blad —8. Lengte schijf 5 c.M.. Totaal embryonaal weefsel. 



Het blijkt dus, dat reeds bij de zeer jonge, geheel in de poepoes 

 opgesloten bladeren, de cellen in het topgedeelte in de lengterichting- 

 volgroeid zijn. 



Aangaande de ontwikkeling speciaal der bladscheeden bij Mo- 

 nocotylen heb ik slechts de publicatie van Stebler l.c. kunnen vin- 

 den. Deze volgde een andere methode van onderzoek; hij werkte 

 met bladeren van de ui, Allium Cepa, en pelde eenvoudig een deel 

 der bolrokken en reeds uitgegroeide bladeren weg, zoodat de groei- 

 ende scheeden aan het licht kwamen. Deze merkte hij dan met 

 streepjes. Zijne conclusie is deze: l.c. pag. 101: Die Scheide stimmt 



in ihrem Wachstum mit dem basifugalen Wachstum 



der Internodien überein. 



Dat is dus juist andersom dan mijne resultaten. Ten bewijze 

 van zijne conclusie geeft Stebler twee tabellen; de eene hiervan laat 

 slechts zien, dat twee zones even lang doorgroeien en ieder de 

 groote periode vertoonen, terwijl de andere hoofdzakelijk bewijst, 

 dat de groei der hoogste zone veel belangrijker is. en in dit voor- 

 beeld het maximum van groei in de bovenste zone wel iets later 

 bereikt wordt dan in de onderste. 



Hier bij het riet moet beslist van basipetalen groei gesproken 

 worden; het eerst zijn volwassen de deelen, die het verst van de 

 basis af liggen; langzamerhand nadert de volwassen zone de basis. 



