235 



ben; tijdens de ontwikkeling zijn de wanden glad. Om een verge- 

 lijkbare maat te hebben, nam ik weer het langste celtype. 



De wortelring van het volwassen lid bestaat uit onregelmatige 

 cellen van 30 — 50 ys. lengte; een dergelijk weefsel van dezelfde af- 

 metingen ligt aan de bovenzijde van het lid. Op den knoop zelf zijn 

 meestal de cellen weer wat korter. 



Boven den wortelring ligt een zone van ongeveer 1 c M. met 

 cellen van 20—30 ,u; de groeiring is hierin niet scherp gemarkeerd. 

 Dan volgen geleidelijke overgangen tot de lange cellen van 80,90 en 

 verderop zelfs van 110 {&, welke laatste ongeveer op de helft van 

 het lid liggen. Naar boven toe daalt de lengte tot een gemiddelde 

 van ongeveer 65 y. 



Vergelijken we hiermee een lid van 58 m.M., dan blijken wor- 

 telring en bovenste zone gelijk te zijn aan die bij het volwassen 

 lid; in het midden ligt de streek met de langste cellen (100 y). hier 

 tusschenin liggen de korte cellen. De lengte der cellen boven den 

 wortelring neemt eerst nog wat af; in de eigenlijke groeizone zijn 

 ze 10 — 20 pt; dan stijgt de lengte weer. 



In een lid van 15 m.M. zijn weer basis en top gelijk aan die bij 

 het vorige lid, de cellen daar tusschenin zijn meest 20 — 30 ^ lang. 



Een lid van 6 m.M. begint met cellen, die al onregelmatig wor- 

 den en een lengte van 20 y bereikt hebben; ze zijn nog niet vol- 

 groeid; op 3 — 4 m.M. van de basis ligt een embryonaalweefsel van 

 10 — 15 /^.daarboven komen weer onregelmatig cellen, nog niet 

 geheel volgroeid, van 20 — 30 y. 



Resumeerende is de toestand dus zoo: 



Basis en top zijn reeds vroeg volwassen, daar tusschenin ligt het 

 groeiende gedeelte. In dit groeiende gedeelte wordt het volwassen 

 stadium het eerst door de bovenste cellen bereikt, geleidelijk gaan 

 de lager liggende in dit stadium over. De grootste lengte der cellen 

 wordt, zooals te verwachten is, in het midden bereikt. 



Gaan we de literatuur over dit onderwerp na, dan blijkt de 

 oogst zeer gering, wat betreft nauwkeurige gegevens. Krüger zegt 

 in „das Zuckerrohr" blz. 37, dat de internodiën zich van de basis 

 uit ontwikkelen. Onderzoekingen over stengelgroei in het algemeen 

 hebben den hier beschreven ontwikkelingsgang voor andere planten 

 reeds aangetoond. De literatuur is grootendeels samengevat door 

 Van Burrom 1 ). We hebben hier te doen met een stengel, die be- 



1) Joh. H. van Burkom. Het verband tusschen den bladstand en de verdeeling van de groei- 

 snelheid over den stengel. Diss. Utrecht, 1913. 



