239 



door mij aangegeven methode, waarin de tijd tusschen waarneming' 

 en merken verschillend genomen is, kan men door vergelijking het 

 tijdsverloop vinden, dat gezocht werd voor den toprotstengel. Op die 

 wijze gelukt het in elk geval ongeveer dit oogenblik te bepalen; het 

 is een hulpmiddel om te weten te komen, wanneer we ongeveer 

 moeten zoeken naat- de invloeden, die het toprot bepaalden. 



Het verdere verloop van het toprot, de bijkomstige verschijnse- 

 len van opvouwing van bladeren en stengeltop, zal ik hier niet in 

 details behandelen. Ik meen dat de meeste te verklaren zijn, indien 

 men, uitgaande van mijne voorstelling, vooral het sneller of lang- 

 zamer optreden van de rotting en het langer en korter duren van 

 de stagnatie in aanmerking neemt, terwijl bij het verloop van de 

 rotting de vochtigheid van de atmospheer een groote rol speelt. 



Resultaten. 



Het onderzoek heeft aangetoond: 



Ie. Eerst ontwikkelt zich de bladschijf ten einde, dan heeft de 

 volledige ontwikkeling van de scheede plaats; daarna begint het bij 

 het blad behoorende internodium zich te strekken. 



2e. De bladschijf is reeds volwassen bij blad — 2 (volgens de 

 door mij gebezigde nomenclatuur); de scheede, en dus ook het ge- 

 heele blad, zijn volwassen bij blad 1; de strekking der internodiën 

 heeft pas plaats van lid I tot lid 4. 



3e. De groei is bij al deze deelen eerst basipetaal, daarna in- 

 tercalair. 



4e. Een deel der gevallen, die men met den naam toprot be- 

 stempelt, moet verklaard worden, doordat de meer naar binnen ge- 

 legen doorgroeiende bladeren de oudere bladeren, die hunne plasti- 

 citeit iets te vroeg verloren hebben, meesleuren, waarbij deze laat- 

 ste op de zwakste plaats, dus bij de onvolwassen cellen vlak bij 

 de basis, afbreken. De lengte der overgebleven bladgedeelten geeft 

 ons een middel om het oogenblik van het optreden der storende 

 invloeden te bepalen. 



Pasoeroean, 15 Januari 1915. 



