261 



De beste demonstratie van het zoo juist opgemerkte blijkt uit het 

 feit, dat de sulfitatie bij deze proef niet voldoende was, zoodat nog 

 een zeer lichte alkaliteit t.o.v. phenolphtaleïne overbleef. De proef 

 is dus feitelijk een herhaling van No. 2, klopt daar clan ook heel 

 goed mee. 



No. 5. Herhaling van No. 4, na toevoeging van kaliumacetaat. 



Er is van ruwsap tot dunsap een geringere ontleding der re- 

 duceerende suiker dan bij de vorige proeven; van dunsap tot diksap 

 schijnt eveneens nog ontleding, misschien vergezeld van een lichte 

 inversie door verzuring, opgetreden te zijn. In ieder geval is van 

 een belemmerenden invloed der dunsapzwaveling niets te bemerken, 

 wat ook a priori te verwachten was, aangezien bij alle vorige proe- 

 ven de ontleding van dunsap tot diksap of afwezig, of minimaal was. 



No. 6. Enkele carbonatatie volgens De Haan. 



Het kunstsap werd op 50° gebracht en bij deze temperatuur 

 gecarbonateerd. De reactie werd voortdurend gecontroleerd met Du- 

 pont-papier van 250 m G. CaO. Na 40—45 minuten was alle kalk 

 toegevoegd, en werd afgecarbonateerd onder opvoering der tempe- 

 ratuur tot 70°. Dit was in eenige oogenblikken afgeloopen, waarna 

 gefiltreerd werd. 



