MEDEDEELINGEN VAN HET PROEFSTATION VOOR DE 

 JA VA-SUIKERINDUSTRIE. 



No. 11. 



HET OXYDEEREND VERMOGEN VAN DEN BODEM 

 IN VERBAND MET HET UITZUREN 



door 

 F. C. GERRETSEN, Scheikundig ingenieur, 



Racterioloog aan de Cultuurafdeeling te Pasoeroean. 



Bij het onderzoek van een aantal gronden in verband met den 

 slechten stand van het riet bleek, dat er ten opzichte van het ver- 

 mogen om joodwaterstof te oxydeeren, duidelijke verschillen beston- 

 den. Voegt men aan een kleine hoeveelheid grond, die met water 

 opgewreven is, een verdunde aangezuurde joodkaliumoplossing toe, 

 dan blijkt dat sommige gronden in korten tijd een vrij belangrijke 

 hoeveelheid jodium daaruit kunnen afscheiden, terwijl andere gron- 

 den dit niet doen. Daar dit een oxydatiereactie is, moet men de 

 oorzaak ervan zoeken in het al of niet aanwezig zijn van oxydeerende 

 stoffen in den bodem. 



Alle gronden, welke de reactie niet vertoonden, bevatten in den 

 regel ijzer in den vorm van ferro. Blijkens een uitlating van J. D. 

 Kobus heeft reeds Kamerling verband trachten te vinden tusschen 

 wortelrot en de aanwezigheid van ferroverbindingen in den bodem. 1 ) 

 Ook in Hilgard, Soils, blz. 45 en 232 wordt over slechten toestand 

 van den bodem gesproken in verband met ferroverbindingen. Bij 

 het verdere onderzoek bleek echter, dat er nog andere factoren aan- 

 wezig waren, die het verloop van de reactie be'invloedden, o.a. de 

 aanwezigheid van organische stof. 



De gronden, welke de reactie in het geheel niet vertoonen, zijn 

 veelal uiterlijk reeds van de overige te onderscheiden door hunne 

 grauwe, blauwgroene of zwarte kleur, soms veroorzaakt door gehy- 

 drateerde ijzersulfiden, soms door organische verbindingen van nog 

 ongedefinieerde samenstelling. Bij het openmaken van een dergelijken 

 grond verandert deze kleur in vele gevallen in korten tijd in don- 

 kerbruin. 



1) Zie J. D. Kobus. Roekbeoordeeling, in Archief XI, 1903, blz. 819. 



