322 



Het blijkt dus, dat na de verhitting een belangrijke hoeveel- 

 heid jodium minder wordt vrijgemaakt, welk verschil dus voorna- 

 melijk wordt veroorzaakt door vernietiging van de oxydasen. Daar- 

 nevens bestaat de mogelijkheid, dat door de hooge temperatuur wat 

 meer organische stof in oplossing is gegaan, waardoor anderzijds 

 ook meer jodium geabsorbeerd kan zijn. Opmerkelijk is tevens, dat 

 sterk gereduceerde gronden de oxydasereacties niet of in veel ge- 

 ringere mate geven, zoodat we hier een tweede kenmerkend verschil 

 hebben tusschen geoxydeerde en gereduceerde gronden. Men mag 

 hier echter nog niet uit besluiten dat een grond, waarin geen oxy- 

 dasen voorkomen, steeds gereduceerd is. 



Het is van belang te weten, of wij aan deze oxydasen een bij- 

 zondere beteekenis moeten hechten. In een aantal goed geoxydeerde 

 gronden konden ze worden aangetoond, en daar het oxydeerende 

 vermogen van een aantal schimmels en bacteriën aan oxydasen 

 moet worden toegeschreven, moeten wij bij de biologische processen, 

 die zich in den bodem afspelen, aan de oxydasen ongetwijfeld een 

 belangrijke rol toekennen. 



Ten slotte wijs ik nog op de mogelijkheid van het voorkomen 

 van gemakkelijk ontleedbare peroxyden in een goed geoxydeerden 

 bodem, waardoor, in verband met de in den bodem voorkomende 

 peroxydasen, eveneens bovengenoemde reactie zou kunnen plaats 

 hebben. 



(Juantitatieve bepalingen van het oxydeerende vermogen 

 van den grond. 



Teneinde het onderzoek quantitatief te kunnen voortzetten, werd 

 de volgende werkwijze gevolgd. De grond werd met het oog op de 

 snelle oxydatie aan de lucht liefst onmiddellijk na de monstername 

 goed dooreengemengd, daarvan 2 G. afgewogen, deze met 50 c.M 3 . 

 water in een mortier fijngewreven, en in een Erlenmeyer gespoeld. 

 Daarna 5 c.M 3 . 1% joodkaliumoplossing toegevoegd, en 6 druppels 



